Dick blogt

Geweldloze Communicatie op de werkvloer: waarom het zo lastig is

Mon, 02 Feb 2026 13:02:12 GMT

Geweldloze Communicatie heeft een imagoprobleem.
Voor veel mensen klinkt het soft . Omslachtig. Iets voor trainingen waar iedereen braaf knikt en daarna gewoon weer doorgaat zoals altijd. En eerlijk? Ik snap het!

Ik zie genoeg teams waar Geweldloze Communicatie (GC) wordt geïntroduceerd en binnen een paar weken verdwijnt . Niet omdat mensen geen verbinding willen, maar omdat de dagelijkse praktijk harder trekt dan welk communicatiemodel dan ook. Deadlines, irritaties, oude patronen, daar win je het niet van met mooie zinnen.

En toch blijft Geweldloze Communicatie terugkomen. Steeds weer. Juist op plekken waar het schuurt. Waar mensen zeggen dat “alles eigenlijk prima loopt”, maar ondertussen leeg thuiskomen. Waar overleg stroef wordt en samenwerking meer energie kost dan oplevert.

Niet omdat GC zo makkelijk is. Want dat is het niet.
Maar omdat het alternatief steeds minder werkt.

Geweldloze Communicatie in het dagelijks leven: ideaal maar ook lastig

Op papier is Geweldloze Communicatie overzichtelijk. Je neemt waar wat er gebeurt, benoemt wat je voelt , koppelt dat aan een behoefte en doet een verzoek . Klaar.

In het echte leven gaat het anders.

Iemand zegt iets wat je raakt. Je lijf reageert sneller dan je hoofd. Je voelt spanning, irritatie of ongemak en voor je het weet heb je al gereageerd. Net iets scherper dan je wilde. Of juist helemaal niet, terwijl je later onder de douche het perfecte antwoord bedenkt.

Dat is geen onwil. Dat is menselijk.

Ons zenuwstelsel is niet gebouwd op reflectieve communicatie, maar op overleven. Zeker op momenten dat we ons aangevallen, niet gezien of onder druk voelen. En precies dát zijn de momenten waarop Geweldloze Communicatie nodig is. En dat zijn ook de moeilijkste momenten om het toe te passen.

GC vraagt vertraging op het moment dat alles in je roept om snelheid. Het vraagt nieuwsgierigheid terwijl je eigenlijk wilt verdedigen.

In de praktijk (herkenbaar?):

Je collega zegt:
“Kun je die mail voortaan iets duidelijker schrijven?”

Wat je hóórt:
"Je bent onduidelijk, slordig en eigenlijk ongeschikt.”

Wat je voelt:
Irritatie. Schaamte. Verdediging.

Wat GC van je vraagt:
Eerst voelen. Dan benoemen. Dan checken. En pas daarna reageren.

Dat is geen techniek, dat is innerlijk werk.

Waarom Geweldloze Communicatie op de werkvloer extra schuurt

Op de werkvloer speelt altijd meer dan wat er hardop wordt gezegd. Verwachtingen, eerdere ervaringen, status, onzekerheid, bewijsdrang; het zit allemaal in de onderstroom.

Stel je voor: een collega zegt in een overleg dat jouw voorstel “ nog niet scherp genoeg ” is. Zakelijk gezien een prima opmerking. Maar ineens voel je iets. Irritatie. Schaamte. Misschien zelfs boosheid. Of een oud gevoel van tekortschieten dat direct wordt aangeraakt.

Geweldloze Communicatie vraagt dat je daar niet overheen stapt, maar dat je erbij blijft. Dat je onderzoekt wat er gebeurt voordat je reageert. En ja, dat voelt kwetsbaar.

Op werk willen we professioneel zijn. Snel. Bekwaam. Emoties houden we liever buiten beeld. En toch bepalen ze elk gesprek. Alleen dan ondergronds.

Daar wringt het. GC vraagt geen therapiesessies, maar wel eerlijkheid. En die grens is spannend.

Waarom praten over gevoelens en behoeften zo ongeloofwaardig kan klinken

Het moment waarop veel mensen afhaken, is verrassend voorspelbaar. Iemand begint in een overleg over gevoelens of behoeften, en je ziet het gebeuren. Stoelen schuiven. Blikken gaan naar laptops. Iemand maakt een grapje. Alles om maar niet te hoeven blijven bij wat er net werd aangeraakt.

Niet omdat het onzin is.
Maar omdat het ongemakkelijk wordt.

We hebben geleerd dat emoties en behoeften niet thuishoren op het werk. Ondertussen sturen ze elk besluit, elk conflict en elk stilzwijgen aan.

Wat vaak schuurt, is niet het benoemen van gevoelens en behoeften, maar de manier waarop . Zinnen als “mijn behoefte is erkenning” kunnen in een teamoverleg nogal gekunsteld klinken. Niet omdat de behoefte er niet is, maar omdat de taal niet past bij de context.

Behoeften zijn helemaal niet zweverig. Het zijn heel praktische dingen: duidelijkheid, rust, autonomie, vertrouwen, afstemming. En gevoelens hoeven ook niet groot of zwaar te zijn. Onrust, frustratie, twijfel of spanning zijn vaak veel geloofwaardiger op de werkvloer dan zwaar aangezette emotietaal.

Wat mensen wantrouwig maakt, is incongruentie . Als de woorden netjes zijn, maar het lijf iets anders zegt. Echte Geweldloze Communicatie klinkt menselijk. OK, soms zelfs een beetje onhandig. Maar wel echt.

Geweldloze Communicatie in gewone-mensentaal

Je hoeft geen GC-jargon te gebruiken om GC toe te passen. Sterker nog: hoe subtieler, hoe effectiever.

“Ik merk dat ik spanning voel omdat ik niet goed weet wat nu prioriteit heeft.”
“Ik word steeds stiller in dit gesprek en dat baart me zorgen.”
“Ik merk dat dit me meer raakt dan ik had verwacht.”

Dat is Geweldloze Communicatie. Zonder het zo te noemen.

Het gaat niet om perfecte zinnen, maar om de houding eronder : verantwoordelijkheid nemen voor wat er in jou gebeurt, zonder de ander aan te vallen of jezelf weg te cijferen.

Werkt Geweldloze Communicatie zonder hiërarchie?

Dit is een vraag die vaak opkomt: werkt GC ook tussen collega’s onderling, zonder duidelijke leidinggevende of hiërarchische structuur?

Het korte antwoord: ja.
Het eerlijke antwoord: het vraagt meer lef.

Zonder hiërarchie kun je je nergens achter verschuilen. Niet achter besluiten “van boven”, niet achter procedures, niet achter rollen. Alles komt terug bij gelijkwaardigheid.

In bijna elk team zie ik hetzelfde patroon. Eén iemand neemt vanzelf het voortouw. Niet per se verkeerd bedoeld. De ander haakt langzaam af. Niet uit desinteresse, maar omdat het steeds minder zin heeft om iets in te brengen.

Niemand zegt er iets van. Totdat de samenwerking stroef wordt en de irritatie groeit.

Geweldloze Communicatie begint precies daar. Niet met harmonie, maar met het uitspreken van wat al een tijd onder tafel zit. Bijvoorbeeld:

“ Ik merk dat ik stiller word in onze overleggen. Dat komt omdat ik het gevoel heb dat mijn inbreng minder ruimte krijgt. Ik wil graag kijken hoe we dat anders kunnen doen. ”

Geen verwijt. Geen analyse van de ander. Wel duidelijkheid .

Dat kan spanning oproepen. Maar het is een spanning die klopt. En vaak is dat precies wat nodig is om weer beweging te krijgen.

Hoe leer je Geweldloze Communicatie toepassen zonder dat het geforceerd voelt?

Veel mensen denken dat ze GC eerst moeten beheersen voordat ze het mogen gebruiken. Dat werkt niet. Je leert Geweldloze Communicatie door het te doen. E n door te merken waar het schuurt.

Het begint niet met praten, maar met luisteren. Naar jezelf. Wat voel ik eigenlijk, voordat ik reageer? Waar gaat dit voor mij over? Wat heb ik hier nodig?

Pas daarna komt de ander.

In het begin voelt dat traag. Onwennig. Super ongemakkelijk. Maar na verloop van tijd merk je dat gesprekken minder escaleren en sneller naar de kern gaan. Niet omdat iedereen het altijd met elkaar eens is, maar omdat duidelijker wordt waar het echt over gaat.

Oefen niet meteen in de meest beladen situaties. Begin klein. In één-op-één gesprekken. Met collega’s die je vertrouwt. Spierkracht bouw je ook niet op door meteen het zwaarste gewicht te pakken.

En verwacht geen applaus. Geweldloze Communicatie is geen garantie op een fijne reactie. Het is een manier om trouw te blijven aan jezelf, zonder de ander te beschadigen.

Waarom Geweldloze Communicatie uiteindelijk de moeite waard is

Geweldloze Communicatie maakt samenwerken niet per se makkelijker. Wel eerlijker. En op de lange termijn ook effectiever.

Het voorkomt niet dat je botst. Het zorgt er wel voor dat botsingen ergens over gaan. Dat je niet blijft hangen in aannames, onderhuidse spanning of eindeloze misverstanden.

GC vraagt oefening. Geduld. En de bereidheid om jezelf tegen te komen. Maar wie dat aandurft, merkt dat gesprekken veranderen. Langzaam. Soms rommelig. Maar blijvend.

Niet omdat je het perfect doet.
Maar omdat je aanwezig bent.

Tijdens mijn Incompany Trainingen komen deze technieken en thema's ruimschoots aan bod. Bel me of app me voor meer informatie.

Maak van je goede voornemen een goede waarneming

Tue, 06 Jan 2026 13:38:19 GMT

Het is weer die tijd van het jaar. Of dat nou januari is, september, of gewoon een maandagochtend waarop je denkt: zo wil ik het eigenlijk niet meer. Goede voornemens dienen zich aan als oplossingen. Strak, ambitieus en meestal ook meedogenloos. Ik ga mijn grenzen beter bewaken.Ik ga minder pleasen.Ik ga assertiever zijn.

Allemaal prima intenties. En toch gaan goede voornemens opvallend vaak mis. Niet omdat je zwak bent, of geen discipline hebt, maar omdat de lat te hoog ligt en de instructie te vaag is. Want laten we eerlijk zijn: wat betekent dat concreet, morgen om 10.00 uur, als je collega tóch weer een spoedklus op je bord legt terwijl je agenda al uitpuilt?

Daar begint het meestal te wringen..

Waarom goede voornemens zo vaak stranden

Goede voornemens mislukken zelden door een gebrek aan wilskracht. Ze mislukken omdat ze geformuleerd zijn als een oordeel over wie je zou moeten zijn, in plaats van een nieuwsgierigheid naar hoe je nu functioneert.

“Ik ga mijn grenzen beter bewaken” klinkt krachtig, maar bevat geen enkel handelingsperspectief. Er staat niet wanneer, niet hoe, en al helemaal niet wat je gaat doen als het spannend wordt. En precies dát moment – het spannende moment – is waar oude patronen het overnemen.

Een van mijn trainee zei pas: “ Mijn goede voornemen is om nooit meer ja te zeggen terwijl ik nee bedoel .” Mooi streven. Helder ook. Vier weken later zat hij weer tegenover me. Schouders wat hoger, stem wat fletser. “ Ik zei weer ja .”

Hij keek me aan alsof hij had gefaald.

Mijn antwoord was simpel: “ Nee hoor, je zei geen volmondig ja. Je deed wat je altijd doet. ”

Dat was even slikken. Maar ook bevrijdend. Want dit gaat niet over falen. Dit gaat over automatisme.

Stop met jezelf verbeteren

We zijn verslaafd geraakt aan het idee dat verandering begint met jezelf verbeteren. Harder je best doen. Strenger zijn. Meer discipline. Maar in mijn ervaring werkt het precies andersom.

Vooruitgang begint niet met jezelf verbeteren, maar met jezelf begrijpen.

Met zien wat er daadwerkelijk gebeurt op het moment dat het spannend wordt. Wat je denkt. Wat je voelt. Wat je lijf doet. Welke verhalen er door je hoofd schieten. " Als ik nu nee zeg, vinden ze me lastig. Dit hoort er gewoon bij. Ik moet dit kunnen. "

Zolang je dat niet ziet, kun je je voornemen nog zo vaak herhalen, maar dan ben je aan het duwen tegen een automatische piloot die al jaren meedraait.

Maak van je goede voornemen een goede waarneming

Hier zit voor mij het sterkste punt. En misschien wel de grootste opluchting.

Maak van je goede voornemen geen morele opdracht, maar een onderzoek.

Niet: “ Ik ga assertiever zijn. ”

Maar: “ Ik ga de komende maand bijhouden wanneer ik ja zeg terwijl ik twijfel. ”

Dat is alles.

Geen oordeel. Geen correctie. Geen verbeteractie. Alleen waarnemen.

Noteer het moment. Wat werd er gevraagd? Door wie? Wat voelde je? Waar twijfelde je? Wat zei je uiteindelijk? En wat gebeurde er daarna?

Het klinkt bijna te simpel. En precies daarom werkt het.

Want wat je helder ziet, hoef je niet meer te forceren.

Wat waarnemen je oplevert

Zodra mensen dit doen, gebeuren er interessante dingen. Niet omdat ze ineens anders gaan doen, maar omdat hun bewustzijn verschuift.

Ze zien patronen.

Dat ze vooral ja zeggen tegen bepaalde mensen. Of op bepaalde momenten van de dag. Of wanneer er druk wordt gezet. Of wanneer hun eigen behoefte vaag blijft.

En vaak hoor ik dan zinnen als: “ Ik wist niet dat ik dit zó automatisch deed .”

Dat inzicht alleen al creëert ruimte. Ruimte om in het moment een fractie langer stil te staan. Ruimte om een andere vraag te stellen. Ruimte om soms – heel voorzichtig – iets anders te proberen.

Niet omdat het moet. Maar omdat het logisch voelt.

Kleine verschuivingen, groot effect

Verandering zit zelden in grote, heroïsche momenten. Het zit in kleine verschuivingen.

In één keer zeggen: “Ik kom hier later vandaag op terug.”
In even ademhalen voordat je antwoord geeft.
In een vraag stellen in plaats van meteen instemmen.

Maar die verschuivingen ontstaan alleen als je eerst hebt gezien wat je normaal doet. Zonder schaamte. Zonder zelfkritiek.

Wie zichzelf voortdurend corrigeert, leert niets. Wie zichzelf observeert, leert alles.

En als je tóch weer ja zegt?

Geen probleem. Je registreert het gewoon en bedenkt dat je altijd weer opnieuw kunt beginnen. En dat is een fundamenteel ander uitgangspunt.

De meeste mensen zijn veel te snel ongeduldig met zichzelf. Ze willen resultaat, geen inzicht. Maar inzicht is resultaat. Alleen niet in de vorm die we gewend zijn.

Tot slot

Als je dit jaar – of deze maand, of deze week – één goed voornemen wilt maken, laat het dan deze zijn:

Ik ga mezelf beter waarnemen op de momenten dat het spannend wordt.

Niet om jezelf te verbeteren. Niet om jezelf te fixen. Maar om jezelf serieus te nemen.

Want echte verandering begint niet bij harder je best doen, maar bij eerlijk kijken. En dat is misschien wel het meest realistische, haalbare en vriendelijke voornemen dat je kunt maken.

Doe Roos in je koffer als je op vakantie gaat.

Thu, 26 Jun 2025 09:59:46 GMT

Relationele intelligentie op reis, tips voor een relaxte en verbindende vakantie.

De tassen en spullen zijn gepakt, de zonnebrand ingeslagen, en de kinderen zijn al drie keer terug naar binnen gerend voor vergeten knuffels, nintendo en opladers. Jullie zijn op weg naar rust, ontspanning en… o ja, elkaar. Maar waarom lijkt die zomervakantie soms eerder een test van je relatievermogen dan een bron van verbinding?

Juist als we tijd hebben voor elkaar, lopen spanningen gemakkelijk op. Je zit dicht op elkaar, het comfort is sub-optimaal, iemand wil shoppen terwijl de ander liever ligt, en voor je het weet is er onbegrip of irritatie. Wat helpt dan?

Een beetje relationele intelligentie in je koffer.

De Roos van Leary in je strandtas

De Roos van Leary laat zien hoe gedrag van de één invloed heeft op het gedrag van de ander. Kort gezegd: dominant gedrag roept vaak volgzaam gedrag op, aanvallend gedrag lokt verzet uit, en meewerkend gedrag nodigt uit tot samenwerking.

Voorbeeld: Jij zegt geïrriteerd tegen je partner: “ Doe nou eens normaal, ik heb al duizend keer gezegd dat ik even rust wil! ” Grote kans dat de ander óf boos terugbijt, óf zich terugtrekt. Jouw ‘boven-tegen’ roept ‘onder-tegen’ op. Maar zeg je: “ Ik merk dat ik moe ben en even wil opladen, kunnen we daar samen iets op verzinnen? ” dan beweeg je naar ‘samen-naast’. De toon verandert, en de dynamiek ook.

Giraffetaal op het terras

In de geweldloze communicatie (ook wel giraffetaal genoemd, vernoemd naar het dier met het grootste hart), staat verbinding centraal. Geen verwijten, maar vier stappen:

waarnemen zonder oordeel ,
je gevoel benoemen ,
je behoefte uitspreken en
een verzoek doen .

Stel: je puber rolt met zijn ogen omdat ju llie een stadje willen bezoeken. De reflex is misschien: “Kom op nou, we doen toch ook al van alles voor jou! ” Maar wat als je zegt:

“Ik zie dat je met je ogen rolt. Ik vind ik vervelend, omdat ik hoop op een gezellige dag met elkaar. Zou je mee willen en daarna iets kiezen wat jij leuk vindt?”

Dan spreek je vanuit jezelf, zonder te beschuldigen. Je laat ruimte voor de ander én voor verbinding. Niet makkelijk, wel krachtig.

Vakantie = vergrootglas

De vakantie legt alles bloot. Waar je thuis nog kunt vluchten in werk, sport of scrollen, zit je nu samen aan het ontbijt. Frictie die er misschien al was, komt ineens naar boven. Gebruik dat niet als een reden voor ruzie, maar als een uitnodiging tot bewust contact.

Mini-tool voor onderweg: de drie R’s

Neem deze drie R’s mee in je mentale handbagage:

Reflecteer : Wat gebeurt er in mij? Wat voel ik? Wat heb ik nodig?
Respecteer : De ander mag anders reageren. Dat is geen aanval.
Reageer bewust : Kies giraffetaal. Of zeg even niets. Adem.

Giraffetaal voor beginners (aan het zwembad)

“Ik zie dat je stil bent vandaag. Klopt het dat je ergens mee zit?”
“Ik merk dat ik gespannen raak als het plan steeds verandert. Zullen we samen even kijken wat haalbaar is?”
“Ik geniet ervan als we samen koffie drinken zonder schermen. Zullen we dat straks doen?”

Je hoeft geen perfecte communicatie-goeroe te zijn. Het gaat erom dat je intentie klopt: je wilt begrijpen in plaats van winnen.

Vakantiemantra: “Ik kies verbinding”

Zet deze zin bovenaan je reisdagboek, je notities of je koelkastlijstje: “Ik kies verbinding.” Niet omdat het altijd lukt, maar omdat het richting geeft. Elke keer dat je bewust kiest om met zachtheid te reageren, versterk je je relationele spierkracht.

Maak korte metten met micro-agressie

dickdezwart@gmail.com — Mon, 13 Jan 2025 09:45:05 GMT

Waarom je van Jakhals-taal naar verbindende communicatie moet switchen.

‘Je bent best technisch voor een vrouw.’ ‘Maar waar kom je écht vandaan?’ ‘Je ziet helemaal niet dat jij een beperking hebt!’

Deze uitspraken lijken onschuldig, misschien zelfs bedoeld als compliment, maar ze kunnen flink verkeerd vallen. Zulke subtiele opmerkingen en gedragingen worden micro-agressie genoemd. Hoewel vaak onbedoeld, geven ze mensen het gevoel dat ze anders zijn of er niet bij horen. Tijd om hier korte metten mee te maken, en dat kan met behulp van de theorie van Geweldloze Communicatie .

Wat is Jakhals-taal?

In de theorie van Geweldloze Communicatie introduceerde Marshall Rosenberg het concept van ‘Jakhals-taal’. Deze communicatievorm is vaak beschuldigend, beoordelend of dwingend. Jakhals-taal kan ook sluipend optreden, bijvoorbeeld in de vorm van micro-agressies: kleine, subtiele opmerkingen die onbedoeld kwetsend zijn. Denk aan: ‘Wat spreek jij goed Nederlands!’ tegen iemand met een migratieachtergrond. Hoewel dit als aardig bedoeld kan zijn, legt het onbewust de nadruk op een verschil en kan het buitensluiting versterken.

Van Jakhals-taal naar Giraffe-taal

De tegenhanger van Jakhals-taal is ‘Giraffe-taal’: een verbindende en empathische manier van communiceren. De giraffe, met zijn grote hart en lange nek, symboliseert overzicht en compassie. Door Jakhals-taal te vervangen door Giraffe-taal, kun je micro-agressie op de werkvloer ombuigen naar inclusieve en respectvolle communicatie. Hoe doe je dat? Hieronder een aantal praktische tips.

Tips voor het ombuigen van micro-agressie naar verbindende communicatie

1. Wees bewust van wat je zegt
Vaak zijn micro-agressies het resultaat van onbewuste vooroordelen. Merk je dit bij jezelf of je collega's? Organiseer een interactieve workshop waarin je je team uitnodigt om samen te reflecteren. Deel voorbeelden van Jakhals-taal en laat zien hoe Giraffe-taal eruitziet. Bijvoorbeeld:

Jakhals: ‘Je bent verrassend jong voor zo’n functie.’
Giraffe: ‘Wat knap dat je al zo’n mooie positie hebt bereikt!

2. Oefen empathisch luisteren
Empathie is de kern van Giraffe-taal. Luister niet alleen naar de woorden, maar ook naar de gevoelens en behoeften erachter. Als iemand zich gekwetst voelt door een opmerking, erken dat gevoel en vraag door: ‘Kun je me uitleggen wat je raakt aan wat ik zei?’

3. Gebruik de vier stappen van Geweldloze Communicatie

Waarneming : Beschrijf wat je ziet zonder te oordelen (‘Ik hoor je zeggen...’).
Gevoel : Benoem hoe je je voelt (‘Ik merk dat ik me ongemakkelijk voel bij die opmerking’).
Behoefte : Vertel wat je nodig hebt (‘Ik hecht waarde aan een inclusieve sfeer’).
Verzoek: Doe een concreet verzoek (‘Zou je het fijn vinden om hier samen naar te kijken?’).

4. Geef het goede voorbeeld
Ben jij leidinggevend of manager? Dan speel je een cruciale rol in het bevorderen van verbindende communicatie. Gebruik zelf Giraffe-taal en spreek subtiele micro-agressies aan, zonder de ander te veroordelen. Bijvoorbeeld: ‘Ik hoor wat je zegt, maar ik denk dat dit anders kan overkomen dan je bedoelt. Zullen we kijken hoe we dit anders kunnen verwoorden?

5. Creëer een veilige cultuur
Zorg dat iedereen zich vrij voelt om opmerkingen te bespreken. Een vertrouwenspersoon of een anonieme meldplek kan daarbij helpen. Bovendien kun je afspraken maken over hoe je met elkaar omgaat en wat je doet als iemand zich gekwetst voelt.

Waarom verbindende communicatie werkt

Het bespreekbaar maken van micro-agressie en het gebruik van verbindende communicatie zorgt niet alleen voor een inclusievere werkvloer, maar versterkt ook de samenwerking en betrokkenheid in je team. Medewerkers voelen zich gehoord en gewaardeerd, wat de werksfeer en productiviteit ten goede komt.

Meer weten? Ik ondersteun ondernemers, leidinggevenden en teams met praktische trainingen en advies over inclusieve communicatie. Samen maken we een plek waar iedereen zichzelf kan zijn. Neem contact met me op en ontdek wat ik voor je kan betekenen!

De zomer van verbinding

Fri, 05 Jul 2024 10:14:39 GMT

Waarom het belangrijk is om echt even af te schakelen.

De zomer is een tijd van zon, lange dagen en hopelijk een beetje rust. Maar waarom is het zo belangrijk om echt even helemaal af te schakelen? Laten we eens kijken naar waarom vrije tijd essentieel is, en hoe je deze zomer optimaal kunt benutten om jezelf op te laden en echte verbinding te maken met de mensen om je heen.

Een persoonlijke ervaring

De zomervakantie was tot een aantal jaar geleden niet bepaald stressloos. Met een samengesteld gezin is het altijd ingewikkeld om alles voor iedereen goed te plannen. Onmogelijk, eigenlijk. Iedereen wil gelijk behandeld worden en niks tekort komen. En mijn partner en ik maar rennen. Dus ik besloot het anders aan te pakken. Want als ik zelf niet relaxed was, dan waren mijn gezinsleden dat ook niet.

Ik weet inmiddels dat het ook anders kan. Loslaten, heet dat. Zo lag ik vorig jaar in Zuid Frankrijk op een luchtbedje in de rivier de Cèze, de kleine kinderen lachend om me heen. Mijn puberzoon was met nieuw gemaakte vrienden bij de cascades om van belachelijke hoogtes af te springen. Harmonie. Handen losjes in het koele water. Zonder agenda, zonder plannen. Alleen dat moment. Het herinnerde me weer aan de ware waarde van afkoppelen en opladen. Heerlijk.

Waarom afkoppelen zo belangrijk Is

Stressreductie

Tijdens die zomer merkte ik hoe snel het dagelijkse gedoe van me afgleed. Onderzoek bevestigt dat het nemen van regelmatige ontspanning essentieel is voor het verminderen van stress. Het helpt het cortisolniveau (het stresshormoon) in je lichaam te verlagen, wat bijdraagt aan een betere algehele gezondheid.

Verbeterde mentale gezondheid

Denkend aan vorige zomer voelde ik me mentaal scherper en emotioneel stabieler. Vrije tijd helpt je mentale gezondheid te verbeteren door je hersenen een kans te geven om te resetten. Mensen die regelmatig vakantie nemen, hebben minder kans op depressie en burn-out.

Betere productiviteit

Na de zomervakantie voelde ik me energieker en creatiever. Het lijkt tegenstrijdig, maar afkoppelen kan uiteindelijk je productiviteit verhogen. Onderzoek toont aan dat medewerkers die vakanties nemen vaak meer energie en creativiteit hebben wanneer ze terugkeren. Al duurt dat soms maar kort :-).

Tips om deze zomer echt op te laden

Plan ongeplande tijd

Laat een deel van je vakantie ongestructureerd. Gebruik deze tijd om spontaan te doen waar je zin in hebt, zonder druk of verplichtingen. Net zoals ik die zomer aan de rivier, zonder agenda.

Verbind met natuur

Breng tijd door in de natuur. De duinen, het bos; het maakt niet uit. Tijd doorbrengen in groene (en stille) omgevingen vermindert stress en vergroot het gevoel van welzijn .

Kwaliteitstijd met familie en vrienden

Gebruik je vakantie om echt te verbinden met de mensen om je heen. Denk aan lange avonden met vrienden, spelletjes spelen (Keer op Keer en Qwixx) en verhalen delen. Echte verbinding met anderen versterkt je relaties en draagt bij aan je emotionele welzijn .

Digitale detox

Oei, dit is een moeilijke: Overweeg om je schermtijd te beperken. Zet je telefoon op stil of uit en probeer echt aanwezig te zijn in het moment. Tijdens een digitale detox voel je je meer verbonden met de wereld om je heen.

Doe wat je leuk vindt

Of het nu gaat om lezen, surfen, schilderen, hardlopen of gewoon lekker luieren, besteed tijd aan activiteiten die je echt leuk vindt. Dit zorgt voor een verhoogd gevoel van geluk en voldoening. Weet je niet zo goed meer wat je leuk vindt, of wat je drijft, plan dan eens vrijblijvend gesprek met mij in. Samen komen we verder.

Geniet van Jouw Zomer

Laat deze zomer een tijd zijn van echte ontspanning en verbinding. Of je nu op vakantie gaat of gewoon thuis blijft, onthoud dat tijd nemen voor jezelf en je dierbaren essentieel is voor je welzijn.

Ik wens je een heerlijke zomer vol ontspanning, plezier en verbinding. Geniet ervan, laad op en maak prachtige herinneringen!

Bronnen:

1. American Psychological Association. "Stress in America™: Paying with Our Health."

2. National Institute of Mental Health. "Fact Sheet: Taking Time Off to Recharge."

3. Harvard Business Review. "The Productivity Benefits of Taking Time Off."

4. University of Exeter. "Spending at least 120 minutes a week in nature is associated with good health and wellbeing."

5. Journal of Social and Personal Relationships. "The Benefits of Quality Time with Loved Ones."

6. Psychology Today. "Digital Detox: A Step-by-Step Guide to Disconnecting to Reconnect."

7. Positive Psychology Program. "The Benefits of Engaging in Activities You Enjoy."

Heb je nog meer tips of ervaringen die je wilt delen over hoe je deze zomer het beste kunt opladen? Laat het ons weten in de reacties hieronder!

De kracht van Giraffe taal

Thu, 23 May 2024 11:13:18 GMT

Over hoe we beter kunnen luisteren en communiceren als we Giraffe-oren opzetten. Marshall Rosenberg deelt zijn waardevolle inzichten.

Toen Marshall Rosenberg in 2015 stierf, verloor de wereld een innovatieve denker en een ware leider op het gebied van interpersoonlijke communicatie. Geïnspireerd door het werk van Mahatma Gandhi en Martin Luther King, ontwikkelde Marshall Rosenberg een ongelooflijk eenvoudige en effectieve methode van communicatie, die de chaotische stroom van communicatie terugbracht tot geïsoleerde elementen die moeten worden benadrukt bij het oprecht en effectief overbrengen van jezelf naar een ander.

Geweldloze Communicatie
Het systeem dat Marshall Rosenberg ontwikkelde - 'geweldloze communicatie' - is een integraal onderdeel geworden van conflictbeslechting zowel op macro- als op microniveau, en is een onmisbaar instrument voor het faciliteren van heldere communicatie in elke vorm van relatie. Marshall was beroemd om zijn ironische en soms pijnlijk directe manier van presenteren van zijn materiaal, waarbij hij vaak poppen gebruikte om de communicatiegewoonten te karakteriseren waar we in vast kunnen zitten. In deze blog citeer ik enkele van Marshalls eigen geschriften om het punt over te brengen zoals hij dat graag zag.

Jakhalzen en Giraffen

In een poging om te begrijpen waarom mensen zich voortdurend in meningsverschillen en ruzies bevinden, identificeerde Marshall twee lenzen waardoor we de wereld zien en ermee omgaan - Jakhals en Giraffe.

Jakhalstaal

Marshall: "Ik ontdekte dat de taal die velen van ons hebben geleerd ons verlangen om in harmonie met elkaar te leven, verstoort. Op jonge leeftijd leerden de meesten van ons om Jakhalstaal te spreken en te denken. Dit is een moralistische classificatie dat mensen labelt; het heeft een prachtige woordenschat om te analyseren en te bekritiseren. Jakhalstaal is goed om mensen te vertellen wat er mis is met hen: ' Duidelijk, je bent emotioneel gestoord (of onbeleefd, lui, egoïstisch, enz.)' ... Deze taal komt uit het hoofd. Het is een manier om mensen mentaal in verschillende tinten van goed en slecht, juist en verkeerd in te delen. Uiteindelijk wekt het defensiviteit, weerstand en tegenactie op."

Giraffetaal
"Ik kwam ook een taal van het hart tegen, een vorm van interactie die het welzijn van onszelf en andere mensen bevordert. Ik noem deze vorm van communiceren Giraffe. De giraffe heeft het grootste hart van alle landdieren, is lang genoeg om in de toekomst te kunnen kijken, en leeft zijn leven met zachtheid en kracht. Giraffe is een taal van verzoeken; Jakhals is een taal van eisen."

Marshall suggereert dat we door onze opvoeding en door de structuur van de samenleving allemaal worden opgevoed tot vloeiende Jakhalssprekers. Het probleem is dat we moeten leren om Giraffetaal te spreken om effectief te kunnen communiceren op een geweldloze manier.

"Als Giraffen doen we verzoeken in termen van wat we willen dat mensen doen, niet wat we willen dat ze voelen. Tegelijkertijd vermijden we verordeningen. Niets creëert meer weerstand dan mensen vertellen dat ze iets 'moeten' of 'zouden moeten' doen. Deze termen elimineren keuzevrijheid. Zonder de vrijheid om te kiezen, wordt het leven slaafs... Gestuurd door aanwijzingen en verboden, nemen mensen geen verantwoordelijkheid voor hun acties."

Behoeftes en gevoelens

Aan de basis van alle communicatie ligt een wens of behoefte. Volgens Marshall moeten we een manier vinden om die behoefte te identificeren, deze correct te lokaliseren en duidelijk uit te drukken. "Giraffen geven duidelijk aan wat ze willen op dat moment. En ze nemen verantwoordelijkheid voor hun gevoelens, zich ervan bewust dat hun gevoelens worden veroorzaakt door hun behoeften. Als een moeder boos is omdat de speelgoedjes van haar zoon door de woonkamer liggen, zal ze haar gevoel identificeren: woede. Vervolgens zal ze in contact komen met de onderliggende behoefte die deze gevoelens veroorzaakt: haar verlangen naar een nette en ordelijke woonkamer. Ze zal de woede erkennen, zeggende, "I k voel me boos omdat ik wil dat de woonkamer schoon is en in plaats daarvan een rommeltje is ." Ten slotte zal ze vragen om een ander resultaat: " Ik zou me zoveel beter voelen als je gewoon dit speelgoed zou opruimen."

Als we denken als een Jakhals geven we anderen de schuld van de woede of andere moeilijke gevoelens die we ervaren. Wanneer we het probleem zien als de schuld van iemand anders, zijn we eerder geneigd om die persoon te proberen te kwetsen of te straffen. Denken als een Giraffe maakt ons bewust van die neiging, en Giraffen proberen een oplossing te vinden waarbij elke persoon zich gehoord en gerespecteerd voelt, en niemand zich gedwongen voelt tot actie door schaamte of straf. Gelukkig heeft Marshall een zeer eenvoudig proces beschreven om dit te doen, samen met een aantal zeer duidelijke voorbeelden.

De vier stappen om tot een duidelijk verzoek te komen

Het duidelijk formuleren van een verzoek in eenvoudige Giraffe is een vierstappenproces dat geworteld is in eerlijkheid:

Beschrijf je observatie
Identificeer je gevoel
Leg uit waarom je je zo voelt in termen van je behoeften
Doe je verzoek

Beschrijf de situatie zonder te bekritiseren of te oordelen. Als je thuis komt na een drukke dag en je partner lijkt bezig te zijn met de krant, beschrijf dan gewoon de situatie: " Toen ik binnenkwam na een bijzonder zware dag, leek je druk bezig met lezen. " Identificeer je gevoelens: " Ik voel me gekwetst. " Leg de reden voor je gevoelens uit: " Ik voel me gekwetst omdat ik nu graag dicht bij je wil zijn en in plaats daarvan voel ik me van je verwijderd. " Stel dan je verzoek op een haalbare manier: " Ben je bereid om tijd vrij te maken voor een knuffel en een paar momenten om te delen? "

Hetzelfde proces geldt als je tiener al uren aan de telefoon is en je een oproep verwacht. Beschrijf de situatie: " Als je zo lang aan de telefoon blijft, kunnen andere oproepen niet doorkomen. " Uit je gevoel en de reden ervoor: " Ik voel me gefrustreerd omdat ik op iemand had verwacht te horen. " Stel dan je verzoek: " Zou je je gesprek willen beëindigen als dat goed is? "

Vragen in plaats van eisen

In de Jakhalstcultuur worden gevoelens en verlangens zwaar gestraft. Mensen worden geacht volgzaam te zijn, onderdanig aan autoriteit; slaafs in hun reacties, en vervreemd van hun gevoelens en behoeften. In een Giraffecultuur leren we onze gevoelens, behoeften en verzoeken uit te drukken zonder oordeel of aanval. We vragen, in plaats van te eisen. En we zijn ons bewust van de subtiele grens tussen deze twee soorten uitspraken.

In de Jakhalstaal verwachten we van andere mensen dat ze hun liefde voor ons bewijzen door te doen wat we willen. Als Giraffen blijven we misschien proberen anderen te overtuigen, maar we worden niet beïnvloed door schuldgevoel. We erkennen dat we geen controle hebben over de reactie van de andere persoon. En we blijven in Giraffe, ongeacht wat de andere persoon zegt. Als zij of hij van streek lijkt of gespannen is, schakelen we over op luisteren, wat ons in staat stelt om de gevoelens, behoeften en wensen van de persoon te horen zonder enige kritiek of onszelf.

Als we in het verleden Jakhalserig en veeleisend zijn geweest, hebben de mensen dicht bij ons misschien veel empathie nodig in het begin. Dus luisteren we en luisteren we, reflecterend met gissingen over wat ze voelen en willen, totdat ze zich gehoord voelen en uit hun defensieve houding komen. We nemen niets persoonlijk, want we weten dat boze, aanvallende, defensieve uitspraken tragische uitingen zijn van onvervulde behoeften. Op een gegeven moment zullen de stem en lichaamstaal van de persoon aangeven dat er een verschuiving heeft plaatsgevonden.

Marshall: "Bij een vergadering die ik bijwoonde in een moskee in een vluchtelingenkamp in de buurt van Jeruzalem, stond een man plotseling op en riep: " Moordenaar! " Als Giraffe hoorde ik alleen maar " Alsjeblieft! " - dat wil zeggen, ik hoorde de pijn, de behoefte die niet werd vervuld. Daar richtte ik mijn aandacht op. Na ongeveer 40 minuten spreken deed hij wat de meesten van ons doen als we het gevoel hebben dat we nauwkeurig zijn gehoord en geluisterd: hij veranderde. De situatie was onmiddellijk ontdaan van alle spanning".

Erkenning van de innerlijke wereld van elk individu

In internationale geschillen, maar ook in relaties, bedrijven, klaslokalen en ouder-kindconflicten, kunnen we leren om de mens achter de boodschap te horen, ongeacht hoe de boodschap is geformuleerd. We kunnen leren om de onvervulde behoeften en verzoeken van de andere persoon te horen. Uiteindelijk impliceert empathisch luisteren niet dat we doen wat de persoon wil; het impliceert eerder een respectvolle erkenning van de innerlijke wereld van het individu. Terwijl we dat doen, verplaatsen we ons van de dwingende taal die we hebben geleerd naar de taal van het hart.

Spreken vanuit het hart

Vanuit het hart spreken is een gebaar van liefde, waarbij we anderen de kans geven om bij te dragen aan ons welzijn en vrijgevigheid te tonen. Het empathisch ontvangen van wat er bij anderen gebeurt, is een wederkerig gebaar. Giraffen ervaren liefde als openheid en gevoeligheid, zonder eisen, kritiek of eisen om verzoeken aan beide kanten van het geschil in te willigen. En de uitkomst van elke dialoog die wordt beheerst door liefde is harmonie.

Uiteindelijk zijn Jakhalzen gewoon analfabete Giraffen. Zodra je hebt geleerd het hart achter elke boodschap te horen, ontdek je dat er niets te vrezen valt in wat een andere persoon zegt. Met die ontdekking ben je goed op weg naar compassievolle communicatie. Deze vorm van dialoog, hoewel ze geen garanties biedt voor overeenstemming tussen strijdende partijen, vormt wel het toneel voor onderhandeling, compromis, en het belangrijkste, wederzijds begrip en respect.

Blijven oefenen

Tot zover de theorie van Marshall Rosenberg. In mijn werk als trainer en coach maak ik dankbaar gebruik van deze inzichten. Al lukt het me lang niet altijd om met Giraffen-oren te luisteren en te praten. Ik blijf oefenen. Oefen je mee?

De TED-methode: Tips voor een geweldige presentatie

Tue, 27 Feb 2024 14:27:33 GMT

Wat maakt je een goede spreker? Chris Anderson deelt zijn ervaringen. Leestijd: 15 minuten.

Kijk jij weleens naar TED-talks ? Het is fascinerend hoe sommige sprekers in een kleine 20 minuten je denkwereld voor altijd kunnen veranderen. In mijn leven heb ik talloze presentaties gegeven en bijgewoond. De ene beter dan de andere natuurlijk. Maar wat mij altijd heeft geboeid is de zoektocht naar de formule die ervoor zorgt dat jouw verhaal blijft hangen. In die zoektocht stuitte ik op het boek van Chris Anderson: De TED-methode. Ik deel graag met je hoe dit boek ons dichterbij de ultieme presentatieformule brengt.

Het boek en deze review is als volgt opgebouwd

De basis
Talk Tools
Voorbereidingsproces
Op het podium
Reflectie (maar daar ga ik niet op in, want dat slaat opAnderson zelf, niet op de kunst van presenteren)

Als je dit blog interessant vindt, dan raad ik je aan om het boek te lezen. Het staat boordevol prachtige voorbeelden en anekdotes. Garantie voor leerzame vermakelijkheid.

Daar gaan we dan. En ok, ik zeg het maar meteen: ik ben de zoon van een dominee. Mijn vader is een nuchtere Groninger, en was overtuigd van het grote belang om inspiratie te bieden aan zijn toehoorders.
Helaas trekt het kerkelijk leven mij niet, en ik ben in mijn leven andere dingen gaan doen. Sport, marketing, communicatie, coaching enzo. Maar de drang om iets goeds en waardevols aan de wereld over te brengen is ook bij mij duidelijk aanwezig. Die genetische verrijking dank ik dus aan mijn voorgeslacht. Mijn podium is zogezegd mijn kerk.

Chris Anderson neemt ons aan de hand. Ga je mee?

1. De basis

De stelling van TED is: “Iedereen die een idee heeft dat de moeite is om te delen kan een indrukwekkende presentatie geven. Het gaat niet zozeer om zelfvertrouwen, podiumprésence of makkelijk kunnen praten. Het gaat erom dat je iets zinvols te vertellen hebt.”

Dat betekent natuurlijk niet dat je verder geen moeite hoeft te doen: een goede spreker neemt zijn toehoorders mee op reis. Samen ontdekken ze nieuwe werelden.

Voorkom daarbij de meest voorkomende valkuil: Het verkooppraatje. Tenzij je een pitchpresentatie geeft natuurlijk. Maak niet de fout om te willen ‘nemen’ van je publiek. Het gaat erom wat jij ‘geeft’. En verdoe geen tijd met het uitweiden over het bedrijf waar je voor werkt, maar beschouwde tijd die je deelt met je toehoorders als een super waardevol geschenk. En:bereid je goed voor. Het is beledigend om slordig om te gaan met het gegeven podium en met de tijd van je publiek.

Om te boeien is het van groot belang dat je steeds in je presentatie vasthoudt, teruggrijpt of vooruit beweegt naar je rode draad; de kern van je verhaal. Dat kan door zoveel mogelijk info in de beschikbare tijd te proppen (foute manier), of om een aantal kernideeën tot in detail uit te werken (juiste manier). Van meesterspreker Ken Robinson leren we de volgende structuur om tot een geweldig verhaal te komen:

Introductie: vaststellen wat er behandeld gaat worden
Context: waarom dit onderwerp ertoe doet
Voornaamste concepten
Praktische implicaties
Conclusie

Kijk maar eens naar onderstaande 'talk'. Dan herken je direct de structuur die hierboven beschreven staat.

Maar het allerbelangrijkste basiselement dat jouw presentatie of toespraak nodig heeft, aldus bestsellerschrijver Elisabeth Gilbert (Eat, Pray, Love), is dat je een onderwerp kiest dat een plekje diep in je hart heeft. Ze zegt:

“Geef me de passie die je al tientallen jaren met je meedraagt, niet een of andere nieuwe extreme gimmick. En geloof me, dan hou je me op het puntje van mijn stoel” .

2. Talktools

Connect

Nu het gereedschap. Wat heb je allemaal nodig?

Start altijd met de connectie: Maak het persoonlijk. En dat kan op allerlei manieren. Om te beginnen helpt het als je direct oogcontact maakt. Tip van Chris Anderson: “Gain het licht staan, pik er een paar mensen uit, kijk ze in de ogen, knik ze toe en glimlach. Dan ben je al een heel eind.”

Wat ook helpt is om je kwetsbaarheid te tonen. Ben je nerveus? Geef het toe. Adem diep, neem een slok water, vraag om begrip en ga weer verder. Je publiek zal het alleen maar waarderen.

En ben je dan al een beetje op dreef, maak dan je publiek eens aan het lachen. Maar maak het niet gênant. Als je van huis uit niet zo’n komiek bent, probeer het op het podium niet te compenseren. En.. geen schuine of sarcastische grappen over ex-partners. Gewoon niet doen.

Reinoud van Rooij schrijft in zijn boek “Boeien!” Dat je connectie met het publiek ook betekent dat je hun vragen op een goede manier moet behandelen. Hij geeft daar handige tips voor het geval dat je het antwoord niet weet of het beantwoorden ervan je helemaal uit de context van je verhaal brengt. Volgens hem is het beste antwoord op een vraag die je niet kunt beantwoorden, om de vragensteller te complimenteren op zijn vraag. En dan te beloven dat je daar na afloop op terugkomt (wel echt doen!).

Dan schaaf je aan je verhaal. Dat is het belangrijkste element van jouw geslaagde presentatie of toespraak. De TED methode geeft deze 4 tips die je zullen helpen je verhaal over te brengen:

Baseer het op een personage met wie je publiek kan meevoelen
Bouw de spanning op, of je dat nu doet via nieuwsgierigheid, sociaal intrige of feitelijk gevaar.
Geef de juiste hoeveelheid details. Te weinig details en het verhaal komt niet tot leven. Te veel details en het verhaal wordt traag.
Zorg voor een bevredigend einde, of dat nu grappig, ontroerend of onthullend is.

Leg uit

Een pakkend verhaal of presentatie kan over moeilijke materie gaan. Hoe moeilijker het onderwerp, hoe belangrijker het is om het uitte (kunnen) leggen aan je publiek. Daartoe is het belangrijk dat je je kunt verplaatsen in je toehoorders. Dat je jouw logica door hun ogen probeert te zien en ze dan stap voor stap mee te nemen naar jouw bevindingen.
Ted Anderson waarschuwt voor ‘de vloek van kennis’. De meest voorkomende reden dat eenverhaal of presentatie zijn doel mist, is door het gebruik van te veel jargon en niet uitgelegde sprongetjes in het verhaal. Je publiek haakt gegarandeerd af.

Van een helder verhaal ook een overtuigend verhaal te maken, is de volgende stap. Chris maakt het duidelijk in drie zinnen.

Overtuig

Overtuigen is iemands wereldbeeld vervangen door iets beters.
En dat doe je met de kracht van de ratio, die een langdurige impact kan hebben.
De beredenering werkt het best als je ook gebruik maakt van visuele middelen en andere manieren om je verhaal kracht bij te zetten .

Openbaar

En dan de stap van overtuigend naar een ware openbaring. Hoe maak je je verhaal adembenemend? Anderson vertaalt ‘openbaring’ als ‘zichtbaar maken’. Oftewel: laat het zien. Er is geen betere manier om je verhaal kracht bij te zetten dan door het te laten voelen, zien en ervaren. Hoe visueler en theatraler het is, hoe beter. Op voorwaarde dat het wel echt is.

Dat beeld hoeft nog niet te bestaan. Het kan ook een droombeeld zijn. Zoals Martin Luther King Jr. deed met zijn 17 minuten durende “I have a dream” toespraak. Om zo’n droom over te brengen zijn 2 dingen van belang. Andersen zegt dit:

Schets een helder beeld van de alternatieve toekomst zoals jij die zou willen zien.
Doe dat op zo’n manier dat anderen die toekomst ook willen.

Als je nu de verhaallijn en de inhoud van je toespraak hebt, en dat je je eigen mengsel van connectie, verhaal, uitleg, overtuiging en openbaring voor elkaar hebt. Wat is dan de volgende stap? De voorbereiding.

3. Voorbereidingsproces

Visuele middelen

Als eerste: Ga je al dan niet visuele middelen gebruiken, enzo ja, wat voor middelen? Bedenk je in ieder geval dat beeld het verhaal moet ondersteunen en versterken: geen slides is beter dan slechte slides! Het internet staat bol van de destructieve werking van slechte powerpointslides. Kijk maar eens naar dit videootje .

Maar sterk beeld kan je verhaal enorm helpen. Het kan drie dingen voor je doen:

openbaren
verduidelijken
mooi zijn om naar te kijken

Voor alle drie de functies is het van belang dat je jerealiseert dat je toehoorders nooit hun aandacht bij twee dingen tegelijk kunnen hebben. Neem dus je tijd bij een afbeelding en toon niets als je juist wilt dat je publiek goed naar jou luistert. En weersta de verleiding om hele zinnen op je slides te zetten. Het is de doodsteek voor een goede presentatie.

Het script

Dan het script. Ga je je toespraak uit je hoofd leren of juist niet? Voor elke persoon en situatie is dat weer anders. Sommige mensen kunnen uitstekend en passievol improviseren terwijl andere het angstzweet al uitbreekt bij de gedachte. Maak in ieder geval een keuze uit deze twee manieren:

Schrijf je de toespraak uit tot een compleet script (om voor te lezen, uit het hoofd te leren of een combinatie daarvan) of…
Ontwikkel een helder uitgewerkte structuur bedenk ter plekke de exacte bewoording van je punten.

Beide manieren hebben grote voor- en nadelen. En iedereen heeft zijn eigen voorkeur. Maar wat je altijd moet voorkomen is dat het lijkt alsof je iets opdreunt, of dat je de draad kwijt raakt. Voorkom dat door in je voorbereiding de keuze te maken welke van de 2 werkwijzen voor jou het beste werkt.

Repeteren

Hoe kom je erachter wat voor jou het beste werkt? Door je toespraak of presentatie te repeteren. Zo vaak als je tijdschema het toelaat. Dit zijn de drie repeteertips;

Een toespraak waarbij veel op het spel staat moet je veel repeteren, liefst voor een vertrouwd publiek.
Blijf eraan werken tot je ruim onder de opgegeven tijd blijft en eis eerlijke kritiek van je toehoorders.
Uiteindelijk wil je een toespraak krijgen waarvan je de structuur wel kunt dromen, zodat je je kunt concentreren op de betekenis van wat je zegt.

Een sterk begin en eind

Een goede toespraak heeft een sterk begin en dito einde. Het loont de moeite om daar goed over na te denken.

De eerste zinnen, die een inleiding vormen in je verhaal moeten prikkelend zijn, nieuwsgierigheid opwekken, maar niet te veel onthullen. Chris Anderson geeft tal van mooie voorbeelden van herschreven inleidingen. Je voelt direct het verschil tussen een feitelijk en een meer theatraal begin. Doel van een goed begin is om je publiek voor je te winnen, zodat ze vanaf het begin goed opletten en meeleven met jouw verhaal.

Zoals een goed begin belangrijk is, zo is dat ook met een goed einde. Een heerlijk diner blijft je het best bij als het toetje verrukkelijk was. Helaas gaan veel presentaties en toespraken uit als een kaars. Denk daarom goed na over je laatste woorden.

Zie je dat het hier ook weer belangrijk is om binnen de gestelde tijd te blijven? Lukt je dat niet, dan is je afsluiting per definitie niet meer zo krachtig. Anderson definieert in zijn boek zeven manieren om krachtig af te sluiten. Maar allemaal eindigt de spreker met ‘bedankt’. En dat moet gemeend zijn. Kijk maar eens naar het eind van Brene Browns verhaal over kwetsbaarheid.

4. Op het podium

Daar sta je dan. Als alles tot in de puntjes is voorbereid rest alleen nog je podiumpresentatie. Wat trek je aan? Hoe hou je je zenuwen in bedwang? Op welke manier kan je jouw stem het best gebruiken en wat voorhulpmiddelen gebruik je?
Op al deze vragen geeft Anderson in zijn boek goede antwoorden. De basis van zijn advies is om vooral dicht bij jezelf te blijven. Trek iets aan waar je je comfortabel in voelt. Waar je lekker in beweegt en waar je niet zo snel zweetvlekken in krijgt. En wat het goed doet op de camera (niet wit of zwart of stipjes of streepjes).

Dicht bij jezelf blijven betekent ook dat je je zenuwen niet hoeft weg te drukken, maar mag accepteren. Het helpt als je meteen contact maakt als je opkomt. Zoek ik het publiek naar ‘vrienden’ en bedenk je steeds wat de kern van je boodschap is. Je doet je verhaal omdat je iets wilt overbrengen. Vertrouw erop dat dat het meest belangrijk is. Daar komen de mensen voor.

Over het gebruik van je stem krijg je dit advies: "Gebruik je stem om je woorden leven in te blazen" . Dat doe je door gevarieerd te praten. Varieer met volume, toonhoogte, tempo en klankkleur. De variatie moet gebaseerd zijn op de betekenis van wat je probeert over te brengen. Dan schiet je meestal raak.

Als je eenmaal op het podium staat, gebruik je niet alleen woorden. Ook je lichaam is onderdeel van de presentatie. Wees je dus bewust van het effect van jouw lichaamstaal- en beweging. Film jezelf als je aan het repeteren bent en je zult zien dat er trekjes zijn die je kunt veranderen en verbeteren. Een goede tip is om stevig op beide voeten te gaan staan. Goed geaard. Sta je te wiebelen van de ene voet op de andere, dan komt dat heel nerveus over. Overigens hoef je niet stil te staan, bewegen kan goed helpen om je verhaal kracht bij te zetten. Maar beweeg bewust.

Sommige mensen bewegen iets té bewust. Dan wordt het voorbedacht. Check deze hilarische "Thought Leader" presentatie maar eens .

De belangrijkste les van Anderson is dit: “Het is makkelijk om zo verdiept te raken in hoe je je toespraak of presentatie moet houden datje iets nog veel belangrijkers over het hoofd ziet: dat je hem houdt op je eigen, authentieke manier.”

Tenslotte

Het lezen van het boek van Chris Anderson was een leuke trip, vol met herkenbare situaties. Maar let op: als je steeds de TED-talks bekijkt die Anderson voortdurend aanhaalt (zoals ik deed) ben je wel flink wat uurtjes kwijt. Niet getreurd: Het is een heel erg nuttig en leerzaam alternatief voor het kijken van je zoveelste Netflix serie!

Dank voor het lezen van dit blog en ik ben benieuwd of je aanvullingen of opmerkingen hebt.

Het Imposter Syndroom: Wanneer val ik door de mand?

Wed, 31 Jan 2024 09:57:51 GMT

Ken je dat stemmetje in je hoofd dat fluistert: "Wanneer ontdekken ze dat ik eigenlijk helemaal niets kan?"

Het Imposter Syndroom, een constante twijfel aan je eigen bekwaamheid, is geen onbekende. Laten we in dit blog samen deze uitdaging bekijken en werken aan een zelfverzekerde toekomst. Lees je mee?.

Ontdekking van het Imposter Syndroom

Ondanks een degelijke opleiding en een gewaardeerde baan blijft dat knagende gevoel bestaan. Het Imposter Syndroom manifesteert zich bij degenen die hun prestaties systematisch onderschatten, zelfs bij succesvol werk en erkenning. De angst om ontmaskerd te worden blijft aanwezig.

Uit onderzoek van Psychologie Magazine onder 1500 lezers en volgers blijkt dat 24% vaak last heeft van het gevoel de boel te bedriegen. En wist je dat hoe hoger opgeleid je bent, hoe sterker die imposter-gevoelens kunnen zijn? Slimme mensen die een laag zelfvertrouwen hebben en een hang naar perfectionisme lopen een hoger risico. Zeker als ze ouders hebben die prestatiegericht of overbeschermend zijn geweest in de opvoeding.

De oorsprong van ondermijnende gedachten

Het Imposter Syndroom heeft verschillende gezichten en kan dus voortkomen uit je opvoeding. Misschien voel je je onzeker door je achtergrond of denk je dat anderen je waarderen om externe redenen. Hoe het ook zij, laten we deze gezichten één voor één onder de loep nemen.

Een kijkje in het bedriegershoofd

Hoe uit het Imposter Syndroom zich in het dagelijks leven? Eef Jutten , van psycholoog.nl, geeft een aantal voorbeelden.

Ik werk gewoon extra hard. Zo zullen ze minder snel ontdekken dat ik het niet (aan)kan. Ik bereid me voor tot in de kleinste details. Het lijkt alleen of het nooit goed genoeg is. Ik voel me constant moe en overwerkt.
Als ik succes heb of een complimentje krijg; dan weet ik dat ik gewoon geluk heb gehad. Bovendien heb ik hulp gehad van anderen en daardoor was het natuurlijk succesvol. Alleen had ik het nooit zo gekund.
Ik doe wat van me gevraagd wordt en probeer zo goed mogelijk aan te voelen wat de ander wil. Daar haak ik op in en probeer er dan nog een schepje bovenop te doen. Eigenlijk ben ik een beetje een people pleaser. Ik doe het vooral voor de ander. Ondertussen vergeet ik steeds meer wie ik zelf nou eigenlijk ben en wat ik wel en niet kan.
Ik gebruik mijn humor of charme om waardering te krijgen van anderen. Het gekke is alleen dat als ik die erkenning vervolgens krijg, ik me er helemaal niet goed bij voel. Ik weet zeker dat ik dan dat compliment krijg, omdat ze aardig voor me willen zijn en niet om dat ik ergens goed in ben.
Het is belangrijk dat ik niet te zelfverzekerd overkom. De afwijzing die ongetwijfeld komt, vind ik dan nog erger. Dus doe ik onzeker of presteer ik onder mijn kunnen.
Iedereen kan wat ik kan. Het is geen moeilijk of intelligent werk. Het stelt niets voor.
Ik denk dat iedereen wel weet dat ik dit niet kan. En als ze het nog niet weten, dan komen ze er snel genoeg achter. Daar voel ik me behoorlijk onzeker en gestrest over.

Deze gedachten zijn vermoeiend en leiden tot strategieën om ontmaskering te voorkomen. Taken vermijden, uitstellen, cynisme, humor als schild gebruiken – het kan leiden tot destructieve patronen.

Wat kun je eraan doen?

Maar hier is het goede nieuws: je kunt iets doen aan die ondermijnende gedachten! Volgens Amerikaans onderzoek is het slim om steun te zoeken bij iemand die er een beetje buiten staat. Collega's maken het vaak erger, maar je vader, vriendin of zus kan je helpen uit te zoomen en te focussen op je kwaliteiten.

Beroemdheden als Natalie Portman en Jodie Foster hebben ook last van het Imposter Syndroom. Coach Nicoline van Roozendaal, verbonden aan De Baak, adviseert mensen met dit syndroom om hun diepste angsten onder ogen te zien. Door confrontatie en erkenning van deze angsten, kun je leren deze gedachten te herkennen en er niet meer naar te handelen.

Als uitsmijter geef ik 5 tips voor het overwinnen van het Imposter Syndroom:

Tip 1: Herken je imposter-gedachten

Neem de tijd om je imposter-gedachten te identificeren. Wellicht ben je bang om aan verwachtingen te voldoen of te falen. Schrijf deze gedachten op in een schrift of bewaar ze in je telefoon. Het herkennen van deze negatieve gedachten stelt je in staat om ze met een kalme blik te bekijken.

Tip 2: Trek je imposter-gedachten in twijfel

Zodra je je bewust bent van je imposter-gedachten, daag ze dan uit en transformeer ze in iets positiefs. Vraag jezelf af of deze negatieve gedachten werkelijk kloppen. Vervang ze door helpende gedachten, zoals: "Ik doe mijn best, meer kan ik niet doen." Het kan moeilijk zijn om stil te staan bij negatieve gedachten, maar onthoud dat ze vaak geen feiten zijn en dat je het nare gevoel kunt hanteren.

Tip 3: Vergelijk jezelf niet met anderen

Ieder individu is uniek op zijn of haar eigen manier. Jij dud ook! Vermijd het vergelijken van jezelf met anderen, aangezien dit je eigen positieve eigenschappen in de schaduw plaatst. Niemand is perfect in alles, en schijn bedriegt vaak. Het lijkt misschien alsof anderen alles onder controle hebben, maar je kent niet het volledige verhaal.

Tip 4: Breng je behaalde successen in kaart

Neem de tijd om je behaalde successen in kaart te brengen. Haal je diploma's tevoorschijn, noteer je sterke punten, denk na over waar je trots op bent en maak een lijst van je werkervaringen en taken. Als je hierbij vastloopt, vraag dan bijvoorbeeld aan een vriend wat je sterke punten zijn of aan je manager waarin je uitblinkt op het werk.

Tip 5: Zoek hulp

Als het Imposter Syndroom je parten speelt, overweeg dan hulp te zoeken. Praat met een goede vriend(in), familielid, manager of docent. Of met mij . Ik kan je helpen om uit te zoomen en de focus te verleggen van je onzekerheden naar je kwaliteiten.

En vergeet vooral niet om goed voor jezelf te zorgen. Gezond eten, voldoende slaap, ontspanning, wandelen, yoga - het helpt allemaal.

Dus, beste lezer, laten we dat Imposter Syndroom achter ons laten en met hernieuwd vertrouwen de toekomst tegemoet treden. Jij bent hier met een reden, en die reden is omdat je gewoon geweldig bent.

7 tips om jouw assertiviteit te vergroten

Tue, 12 Dec 2023 13:17:58 GMT

Assertiviteit, een sleutelbegrip in de sociale psychologie, draait om de manier waarop je in sociale situaties met anderen omgaat.

Assertief zijn betekent opkomen voor jezelf en je standpunten uiten zonder (woordelijk of fysiek) agressief te worden. Voor velen is dit een uitdaging, maar gelukkig is assertiviteit een vaardigheid die je kunt ontwikkelen. In deze blog ontdek je wat assertief gedrag inhoudt en krijg je een aantal tips om je assertiviteit te vergroten.

Hoe ziet assertief gedrag eruit?

Assertief gedrag uit zich op verschillende manieren. Een greep uit de mogelijke uitingsvormen:

Op een vriendelijke maar duidelijke manier zeggen wat je wel en niet wilt of vindt.
Verzoeken durven weigeren en 'nee' durven zeggen.
Emoties durven uiten en kwetsbaarheid tonen.
Kritiek durven geven en ontvangen.
Complimenten kunnen geven en ontvangen.
Je eigen keuzes maken zonder je druk te maken over de mening van anderen.
Voor jezelf spreken door vanuit de ik-vorm te communiceren.
Goed luisteren en de ander aankijken.
Conflicten niet uit de weg gaan, maar ze durven aangaan.
Bij je standpunt blijven, zelfs als anderen het er niet mee eens zijn.

Assertiviteit als communicatievorm

Je 'bent' niet assertief, maar je 'gedraagt' je zo. Assertiviteit is dus geen vast persoonlijkheidskenmerk maar eerder een communicatievorm. In de psychologie worden vier communicatiestijlen onderscheiden:

1. Passief

Je steekt je kop het liefst in het zand en gaat de confrontatie uit de weg. Je laat het initiatief aan de ander, uit angst om een conflict uit te lokken. Dit leidt tot een lose-win situatie.

2. Agressief

Je walst over de ander heen om eigen gewin te behalen, resulterend in een win-lose situatie. Jij wint, maar het gaat te koste van de relatie.

3. Passief-agressief

Combinatie van uitstellen, vermijden en slechte communicatie, leidend tot een lose-lose situatie. Slecht voor jezelf en zeker ook niet helpend voor de ander.

4. Assertief

Je bent helder en duidelijk in je communicatie, spreekt je gedachten uit. Je bent direct naar jezelf en naar anderen en neemt verantwoordelijkheden voor je acties. Je bent eerlijk en oprecht en respecteert zowel de ander, als jezelf: zo ben jij blij, de ander blij, is iedereen blij. Win-win.

Deze vorm van communiceren komt in de hedendaagse psychologie als beste communicatievorm naar voren. Je bent helder in je communicatie, spreekt je gedachten uit, bent direct naar jezelf en naar anderen en neemt verantwoordelijkheden voor je acties. Je bent eerlijk en oprecht en respecteert zowel de ander, als jezelf: jij blij, de ander blij, iedereen blij. Win-win

Hoe ontwikkel je assertief gedrag?

Als je dit leest, denk je misschien dat assertief gedrag iets is kunstmatigs en onnatuurlijk is. Maar het is juist jouw eigenlijke natuurlijke-staat-van-zijn (vrij naar Jan Geurtz ). De kunst is dus zo dicht mogelijk bij jezelf te blijven en eerlijk te zijn naar je eigen wensen en grenzen. Hier de 7 tips die je beloofd waren.

Tip 1 : Ga uit van je eigen kracht en waarde

Bedenk dat je net zoveel waarde hebt als anderen, wat essentieel is in conflictsituaties.

Tip 2 : Vraag om wat je wilt

Laat anderen niet raden wat je nodig hebt. Durf te vragen, wetende dat nee hebben en ja kunnen krijgen beide mogelijkheden zijn.

Tip 3 : Spreek in de ik-vorm

Communiceer helder over je eigen gevoelens en vermijd anderen te veroordelen.

Tip 4 : Wat anderen van je denken, gaat jou niets aan

Laat de zorgen over wat anderen van je denken los om vrijer je gedachten en gevoelens te uiten.

Tip 5 : Wees duidelijk en geloof wat je zegt

Maak concreet kenbaar wat je voelt en denkt zonder anderen te kwetsen. Ondersteun je woorden met passie en energie, wat je boodschap krachtiger maakt

Tip 6 : Vat het niet persoonlijk op

Beschouw problemen zakelijk en formuleer een helder antwoord zonder het persoonlijk op te vatten. Over dat 'persoonlijk opvatten' lees je meer in een eerder blog .

Tip 7 : Let op je lichaamshouding en blijf oefenen!

Een rechte rug, opgeheven kin en oogcontact bevorderen een krachtige lichaamstaal. Oefen je verbale en non-verbale vaardigheden door open gesprekken te voeren en te luisteren naar anderen.

Simpel toch? Nee hoor. In het echte leven zal je vaak teruggeworpen op je oude patronen en gedrag. Maar alle stapjes helpen, beginnend bij de bewustwording.

Wil je assertiviteit verder ontwikkelen? Overweeg dan de online training die binnenkort beschikbaar komt op de trainingsomgeving. Hou de berichtgeving daarvoor in de gaten. Een stap naar zelfverzekerd communiceren!

ps: Mis niks meer en meld je aan voor mijn 2-wekelijkse Updates. Gratis in jouw in-box.

Leiderschap met een Ziel: De Spirituele Revolutie in de Boardroom

Tue, 21 Nov 2023 12:19:24 GMT

Het spirituele perspectief op Leiderschap: Verbinding en betekenis

Hallo daar! Te midden van de hectiek van vergaderingen, deadlines en de dagelijkse ratrace, laten we even een pas op de plaats maken en praten over iets wat je misschien niet meteen in de vergaderzaal zou verwachten: spiritueel leiderschap .

Ja, je hebt het goed gelezen – we gaan het hebben over het ontdekken van diepere betekenis in leiderschap en hoe spirituele principes je professionele leven kunnen verrijken .

Onderzoek je eigen waarden en overtuigingen

Leiderschap begint bij zelfinzicht. Neem even een momentje (of twee, als je het druk hebt) om je eigen waarden en overtuigingen onder de loep te nemen. Wat drijft jou? Wat vind je echt belangrijk? Het is als het vinden van een kompas voor je leiderschapsreis. Hieronder vind je een uitgebreide lijst en een oefening rond deze kernwaarden.

Recent onderzoek benadrukt het belang van authentiek leiderschap , waarbij je je eigen waarden niet alleen kent maar ook belichaamt. Als je weet waar je voor staat, wordt niet alleen de weg duidelijker voor jou, maar het straalt ook af op je team. Een leider die in lijn staat met zijn eigen waarden, creëert een sfeer van vertrouwen en respect .

Creëer een betekenisvolle visie voor teammotivatie

Een visie hebben is als het hebben van een kompas – het wijst de weg en geeft richting aan je leiderschap . Denk niet alleen aan targets en deadlines, maar ook aan het grotere plaatje. Hoe draagt jouw werk bij aan iets groters? Wat is de legacy die je wilt achterlaten?

Studies en voorbeeldmensen zoals Simon Sinek (Golden Circel) tonen aan dat een betekenisvolle visie niet alleen jouw motivatie verhoogt, maar ook die van je team. Mensen willen het gevoel hebben dat hun werk ertoe doet, dat ze deel uitmaken van iets groters dan henzelf. Dus, laat die visie van jou schitteren als een heldere ster aan de professionele hemel.

Integreer spirituele principes van mededogen en dienstbaarheid

Laten we even een zijstap maken naar de wereld van mededogen en dienstbaarheid. "Wacht...Wat zijn dat voor zweverige termen?" hoor ik je denken. Niet je alledaagse kantoorjargon, toch? Maar stel je voor, wat als compassie en dienstbaarheid niet alleen waarden zijn die je in een yogastudio oppikt, maar ook krachtige instrumenten voor effectief leiderschap ?

Onderzoek van o.a. Brené Brown en Bill George wijst uit dat leiders die mededogen en inzetbaarheid tonen, niet alleen een positieve sfeer creëren, maar ook betere teamresultaten behalen. Het is als het verschil tussen een baas die enkel zegt "Doe dit omdat ik het zeg" en een leider die zegt "Laten we dit samen doen, ik ben hier om jullie te ondersteunen."

In de Transactionele Analyse en de Roos van Leary wordt dit 'Boven-Samen' gedrag genoemd.

Dienstbaar leiderschap draait niet om heerschappij, maar om het faciliteren van groei en succes bij anderen.

Dus, beste professionals van in de boardroom (nu of later), laten we niet vergeten dat leiderschap meer is dan alleen strategieën en cijfers. Het gaat om het ontdekken van betekenis, het creëren van een visie die inspireert, en het omarmen van principes van mededogen en dienstbaarheid. Als je deze spirituele dimensie in je leiderschap integreert, ben je niet alleen een leider op papier, maar ook een gids die anderen inspireert om hun beste zelf te zijn.

"Het gaat om het ontdekken van betekenis, het creëren van een visie die inspireert, en het omarmen van principes van mededogen en dienstbaarheid"

Time to shine, spirituele leiders!

Wil je meer leren over verbinden door communicatie, volg dan de training: Luisteren als geheim voor Effectieve Communicatie

Grip op je gedrag door Transactionele Analyse

Thu, 31 Aug 2023 12:47:41 GMT

“ Jij komt altijd te laat op onze meetings! ”, schreeuwt de de een. “ Nou, pffff, ik kan er ook niks aan doen. Het was superdruk onderweg! ”, stamelt de ander.

Vaak kijk ik met verbazing naar de manier waarop we soms met elkaar omgaan. Aantijgingen, onbegrip. Oud zeer, bekende patronen. Terwijl we best weten dat we over het algemeen het beste met elkaar voor hebben. Hoe kunnen we ons gedrag beter begrijpen en aanpassen zodat we gelukkigere communicatie en betere relaties kunnen hebben en houden? De modellen uit de Transactionele Analyse helpen ons een handje.

Transactionele Analyse
Transactionele Analyse (TA) draait om het idee dat we onbewust normen en waarden ontwikkelen tijdens onze jeugd en levenservaringen. Deze beïnvloeden hoe we denken, voelen en handelen. Mensen willen vaak geaccepteerd worden, dus passen we ons gedrag aan om bij een groep te horen of onszelf te beschermen.

Het model van transactionele analyse laat zien dat gedrag en emoties voortkomen uit een interne dialoog. Deze dialoog ontstaat tussen verschillende, vaak onbewuste overtuigingen of "ego-toestanden". Hierdoor begrijpen we waar deze ideeën vandaan komen, hoe ze ontstaan en hoe ze positief of negatief kunnen uitwerken.

Wat analyseren we dan? Simpel gezegd, TA is een manier om interacties te begrijpen. Dit kan zowel verbale als non-verbale communicatie betreffen. We kijken naar hoe we boodschappen interpreteren op basis van onze ervaringen en gedachten.

Transactionele analyse geeft mensen meer controle over hun leven. Het vergroot bewustzijn en leidt tot zelfontwikkeling, betekenis en verantwoordelijkheid.

"Transactionele analyse geeft mensen meer controle over hun leven. Het vergroot bewustzijn en leidt tot zelfontwikkeling, betekenis en verantwoordelijkheid."
- Eric Berne -

Hoe werkt het TA model?
Drie kernprincipes van transactionele analyse:

Iedereen is waardevol - Ik ben oké, jij bent oké!
Mensen kunnen zelf nadenken .
Gedrag wordt grotendeels gestuurd door (onbewuste) keuzes . Deze keuzes kunnen worden herzien voor een betere uitkomst.

Alle concepten van de TA zijn ontwikkeld om mensen te helpen groeien in hun autonomie: groter bewustzijn, meer spontaniteit, grotere intimiteit, meer integriteit, ruimte voor zingeving, meer eigen verantwoordelijkheid nemen over zichzelf. Mensen besluiten zelf over zichzelf, de TA-beoefenaar begeleidt autonomiebevorderend.

Het OVK-model – Egotoestanden
Dit model onderzoekt verschillende aspecten van onze persoonlijkheid. Het laat zien hoe levenservaringen leiden tot overtuigingen en onze persoonlijkheid vormen. Deze aspecten worden "ego-toestanden" genoemd.

Deze ego-toestanden beïnvloeden ons denken, voelen en handelen:

Ouder - Gebaseerd op aangeleerde normen en waarden van ouders of autoriteitsfiguren.
Volwassene - Reageert op huidige situaties met rationeel denken.
Kind - Gedraagt zich volgens ervaringen en behoeften uit de kindertijd.

Deze 3 ego-toestand splitsen we nog uit naar 5 posities. De Ouderpositie kent 2 verschillende kenmerken en ook de Kind-positie heeft 2 aspecten. Schematisch ziet dit er zo uit:

Egotoestanden zijn dus patronen van gevoelens, gedachten en gedrag die door ons leven zijn gevormd. Ze passen zich aan aan de situatie waarin we ons bevinden.

Wanneer we onbewust keuzes maken, volgt ons brein altijd de gemakkelijkste weg. We vallen terug in oude gewoontes, deze worden ook automatische patronen genoemd. Het is als een spoor inrijden op een aardeweg. Hoe vaker je dat doet, hoe dieper het spoor wordt en hoe moeilijker het is om eruit te komen. Maar door bewust nieuwe sporen te kiezen, ontwikkelen we betere gewoontes.

Egoposities en transacties

Als we communiceren met anderen, is er sprake van transacties. In de TA wordt onderscheid gemaakt tussen 3 vormen van transacties:

complementaire transacties,
gekruiste (of kruiselingse) transacties en
transacties met bijbedoelingen.

Complementaire transacties

In complementaire transacties vullen mensen elkaar aan in hetzelfde patroon. De ander reageert terug op de wijze waarop de een hem uitnodigde. Bijvoorbeeld: een Kind-Kind transactie zoals aangegeven in het schematische voorbeeld. De praktische uitwerking daarvan kan de volgende korte dialoog zijn. De ene vraagt vanuit zijn Kind-egotoestand: " Wil je een snoepje? " en dan kan de ander vanuit zijn Kind-egotoestand reageren met: " Mmmmm, ik ben dol op snoep ." In termen van egotoestanden: de reactie komt vanuit de egotoestand die ook geadresseerd werd.

Zolang transacties complementair blijven, kan communicatie eindeloos doorgaan.

Gekruiste (of kruiselingse) transacties

In een gekruiste transactie reageert de ander anders dan van hem verwacht wordt. De egotoestand die de ene aanspreekt bij de ander, is een andere dan die van waaruit de ander reageert. Voorbeeld:

Verzender vanuit Ouder-egotoestand, bijvoorbeeld moeder tegen kind: " Eet je bord leeg ", daarmee de ander in zijn Kind-egotoestand aansprekend.

Ontvanger echter vanuit Volwassen-egotoestand: " Ik ben inmiddels 18 jaar, volgens mij ben ik nu zelf in staat om dat te beslissen ", en deze doet daarmee een appel op de Volwassen-egotoestand van de verzender vanuit zijn eigen Volwassen-egotoestand.

Gekruiste transacties zijn dus een uitnodiging tot een ander transactiepatroon; er is een breuk in de communicatie en een van beide zal van egotoestand moeten veranderen om de communicatie te herstellen.

Transacties met bijbedoelingen

In deze transacties lijkt er op het oppervlakkige sociale niveau een transactie tussen twee egotoestanden te zijn, terwijl er eigenlijk op het dieperliggende psychologische niveau een transactie tussen twee andere egotoestanden is. Er zijn dan dus twee niveaus van communicatie.

Voorbeeld, voortgaand op het vorige voorbeeld: de moeder reageert op de transactie van de zoon met " Jongen, je kunt toch niet zonder mij? ". Dat is op sociaal niveau een transactie vanuit de Volwassen-egotoestand van de moeder naar de Volwassen-egotoestand van de zoon, maar op psychologisch niveau een transactie vanuit de Kind-egotoestand van de moeder naar de Ouder-egotoestand van de zoon.

De boodschap op psychologisch niveau is bepalend voor de betekenis van de communicatie, en niet de boodschap op sociaal niveau.

Drivers, stoppers en scripts

Drivers

Drivers zijn normen, waarden en gedrag dat we zien als goedgekeurd. De interpretatie hiervan is bij iedereen anders, en afkomstig uit opvoeding en ervaringen. Het is een vorm van voorwaardelijk gedrag.

Dit komt voort uit boodschappen van ouderfiguren zoals: “Doe meer je best.” We krijgen pas goedkeuring wanneer we een bepaald iets doen. Bijvoorbeeld “Ik ben oké als ik mijn best doe.”

Hoewel drivers vaak positief kunnen werken kan dit ook bedrukkend werken. Perfectionisme komt bijvoorbeeld vaak voort uit hoge verwachtingen die we onszelf opleggen, op zoek naar goedkeuring van anderen.

Stoppers

Stoppers zijn het tegenovergestelde van drivers. We zien dit dus als afgekeurd gedrag. Ook dit komt voor uit (non-verbale) boodschappen. Wanneer je bijvoorbeeld uit een gezin komt waar nooit over emoties werd gepraat interpreteer je dit zelf als “toon geen emoties”.

Script

Een script is het denken, voelen en doen dat we onszelf aanleren om goedkeuring te krijgen. Dit gebeurt vaak uit een vorm van zelfbescherming, of om bepaalde sociale behoeftes in te vullen. Afhankelijk van de situatie nemen we bepaalde rollen aan die binnen de context passen.

Hoewel het transactionele analyse model grotendeels berust op ervaringen tijdens onze opvoeding, vinden we deze patronen ook terug in andere relaties. Vanuit communicatie ontstaat een verwachtingspatroon waar we ons naar conformeren. De ouderfiguur kan bijvoorbeeld ook de directie in een organisatie of school zijn. Deze patronen kunnen zowel bekrachtigend als limiterend werken.

TA; Strooks en rackets

Strooks

Strooks zijn een soort transactie waarin we op zoek gaan naar aandacht en erkenning. Dit kan zowel positief als negatief zijn. In sommige gevallen is negatieve erkenning nog steeds beter dan geen erkenning.

Anderzijds maken we ook een onderscheid tussen voorwaardelijke en onvoorwaardelijke strooks. Voorwaardelijk strooks gebeuren op basis van gedrag of prestaties. Je hebt iets gedaan waardoor je positieve of negatieve erkenning krijgt. Onvoorwaardelijke strooks draaien rond hoe je bent als mens.

In onze cultuur hebben we geleerd om strooks te filteren. Dat zorgt ervoor dat we vaak onbewust strooks negeren of teniet doen. Zowel bij het geven als nemen:

Geef geen strooks – Wat hij deed hoorde bij zijn job, ik hoef er niets over te zeggen.
Accepteer geen strooks – Het was normaal wat ik deed, iedereen zou hetzelfde gedaan hebben.
Vraag geen strooks – Vis niet om complimentjes.
Geef jezelf geen strooks – Geef jezelf geen schouderklopjes, blijf nederig.
Weiger geen strooks – Wanneer jouw meerdere zegt dat je iets verkeerd doet, ga je ervan uit dat hij gelijk heeft.

Rackets

Rackets zijn een onderdeel van het script in transactionele analyse. Het zijn patronen van denken, voelen en doen die niet stroken met de omstandigheden. Om jezelf te beschermen of rechtvaardigen neem je automatisch de rol van “aanklager” of “slachtoffer” aan.

Je verhult hierdoor voor een stuk jouw authentieke gevoelens die we zien als ‘ongepast’ of ‘niet toegelaten’. Het uiteindelijke probleem wordt hierdoor echter niet opgelost.

Transactionele analyse voorbeelden – Drama- en winnaarsdriehoek

Een bekend model binnen transactionele analyse is de dramadriehoek . Hierin komen elementen zoals drivers, scripts, strooks en racket naar boven.

De rollen in de dramadriehoek roepen elkaar op. Met andere woorden, het gedrag van de één lokt het gedrag van de ander uit. Zo zal een aanklager het gedrag van het slachtoffer oproepen, die op zijn beurt de redder oproept. Het doel van deze transacties is niet om het probleem op te lossen maar om zichzelf te beschermen, of een stuk erkenning te krijgen.

Wanneer we echter een open dialoog creëren spreken we niet van transactie maar transformatie. Beide partijen bouwen op elkaar verder door open te communiceren. Dit vraagt een stuk openheid en kwetsbaarheid. Beide partijen moeten elkaar vertrouwen en feedback ten harte nemen. Zo kan men samen naar een constructieve oplossing zoeken waar iedereen beter uitkomt. Klinkt mij als muziek in de oren.

Over deze dramadriehoek (en de winnaarsdriehoek) schreef ik al eerder dit blog.

Vind je deze theorieën interessant en zou je weleens willen uitvinden wat dit voor jou betekent, neem dan gerust contact met mij op.

Fan van de dramadriehoek

Wed, 23 Aug 2023 13:26:08 GMT

De dramadriehoek is ontworpen door Stephen Karpman. Het laat zien dat je gevangen kunt zijn in een steeds terugkerend patroon van aanklagen, redden en het slachtoffer zijn. Hoe herken je dit patroon en hoe overstijg je het?

Eén van de meest erkende concepten binnen de Transactionele Analyse (TA) is de Dramadriehoek. Wanneer een gesprek niet optimaal verloopt, is het waarschijnlijk dat je jezelf binnen deze dramadriehoek bevindt.

De dramadriehoek?

Dit model illustreert repetitieve interactiepatronen. Binnen deze patronen zijn drie duidelijk te onderscheiden rollen te identificeren: de Aanklager, de Redder en het Slachtoffer.

De rollen

Binnen deze dynamiek vertonen de rollen een vast patroon van negatieve interactie.

De Redder toont een neiging om overmatige, ongevraagde hulp te bieden. Kom maar, laat mij het oplossen. Hierdoor neemt hij de verantwoordelijkheid van anderen over, waardoor ze afhankelijk worden en hij zichzelf als onmisbaar beschouwt.

Het Slachtoffer gedraagt zich hulpeloos en reageert vaak vanuit een gevoel van onmacht. Ze hebben altijd mijn hulp nodig. Als ze dit op een zielige manier doen, voelt de Redder zich aangesproken. Als ze irritatie opwekken, daagt dit de Aanklager uit.

De Aanklager wijst anderen op hun zwakheden om zijn eigen zwakte te verbergen. 'Jij begrijpt er echt niets van, hè?' Door anderen schuldig te laten voelen, krijgt hij een gevoel van eigenwaarde.

De rollen zijn uitwisselbaar

Als de Redder zich niet gewaardeerd voelt, kan hij de rol van Slachtoffer of Aanklager aannemen.

"Zeg, ik probeer gewoon te helpen."

Als de Aanklager wil goedmaken, kan hij naar de rol van Redder verschuiven of zelf Slachtoffer worden.

En als het Slachtoffer vindt dat hij niet adequaat geholpen is, kan hij in de rol van Aanklager schieten.

"Ik dacht dat je me zou helpen, maar wat heb ik eraan?"

De rollen zijn niet alleen inwisselbaar, maar ook aanvullend; de een kan niet bestaan zonder de ander.

Verbergen van echte gevoelens

Bang als we zijn om de eigen kwetsbaarheid te laten zien, communiceren we vanuit een niet OK gevoel over onszelf. Ironisch genoeg vermijden we het benoemen van onze zorgen of behoeften, en stappen we in plaats daarvan, uit zelfbescherming, gemakkelijk in de dramadriehoek.

Dit patroon is universeel. Het komt overal voor: op het werk, thuis, in de supermarkt en in sociale situaties. Het dagelijks leven wemelt ervan. Niet alleen dat, films, series en verhalen zonder de dramadriehoek missen spanning.

De dagelijkse uitdagingen om in dit patroon te vervallen zijn groot. We interpreteren woorden en gedrag van anderen altijd vanuit ons eigen perspectief. We denken snel te begrijpen wat anderen bedoelen. Als we geraakt worden, nemen we vaak aan dat dit negatieve intenties zijn. Zo begint het spel. Eenmaal in de dramadriehoek belanden we in een niet-oplossend scenario.

De dramadriehoek is niet constructief

Want de Dramadriehoek

kost energie
heeft een herhalend patroon ‘daar gaan we weer’
bestaat uit ongelijke rollen, de een voelt zich meer of minder dan de ander
is een spel van transacties met bijbedoeling en verborgen boodschappen
de uitkomst is voorspelbaar na afloop zit iedereen met het ‘bekende rotgevoel’

In dramadriehoek neemt niemand de verantwoordelijkheid voor het eigen gedrag.

De patronen die hierboven beschreven staan, zie ik regelmatig terug tijdens mijn trainingen. Fascinerend om te zien en een enorme stimulans om ermee aan het werk te gaan. Want herkennen is stap 1. En het is nooit hopeloos. Er is namelijk ook een 'way out'.

De winnaarsdriehoek: het positieve alternatief

Het alternatief voor hulpeloos Slachtoffergedrag is beginnen met realistisch te doen. Zich kwetsbaar opstellen niet door te klagen maar te vragen.

Neemt verantwoordelijkheid voor eigen gedrag, gedachten en gevoelens en behoeften.
Vraagt: Wil je me even helpen?

In plaats van te kiezen voor Reddergedrag een zorgzame opstelling . Betrokkenheid bij de ander én bij zich zelf.

Accepteert dat anderen voor zichzelf kunnen zorgen.
Maakt vooraf duidelijke afspraken over wat de ander zelf doet.
Vraagt: Kan ik iets voor je doen?

Agressief Aanklagergedrag verandert door het aannemen van een assertieve opstelling .

Geeft grenzen aan.
Zegt wat hij ‘echt’ denkt, zinnen die beginnen met Ik vind …; Ik voel …; Ik wil … zonder de ander daarbij te kwetsen.

Ik ben OK, jij bent OK

De enige manier om zo veel mogelijk uit de dramadriehoek weg te blijven, is door je basishouding aan te passen. Zodra je milder voor jezelf kunt zijn en jezelf meer accepteert, maak je een begin met 'jezelf OK vinden'. Daarna is de stap naar het milder zijn voor de ander gemakkelijker gemaakt. Want als ik OK ben, waarom zou de ander dat dan niet zijn?

Tijdens mijn trainingen is er altijd tijd en aandacht voor de Transactionele analyse en voor de dramadriehoek. Meer weten over mijn trainingen? Check mijn trainingspagina .

En vind je iets van het bovenstaande? Ik hoor het heel graag. Op dit dossier raak ik nooit uitgeleerd.

Credits afbeelding: De eerste verdieping opleidingen. Credits tekst (gedeeltelijk): coachy.nl

Marketing na Corona: 3 blogs die mij inspireerden

dickdezwart@gmail.com — Mon, 14 Dec 2020 10:48:59 GMT

Nieuwe koersen met 22 trends

“Nog even de tanden op elkaar”, hoor ik mezelf zeggen tegen mijn ouders. “Binnenkort kunnen we vast wel weer met de familie iets leuks doen”. Alsof op een of andere magische manier alles weer bij het oude is.

Reality check: dat gaat niet meer gebeuren. En er zijn ook positieve ontwikkelingen. Voor ons als marketeers zijn het bijzondere tijden. Digitalisatie is nog nooit zo snel gegaan.

Marketing in ‘het nieuwe normaal’. Wat is dat? Wat is er eigenlijk veranderd in het consumentengedrag, en hoe gaan wij, als marketeers daarmee om? Ik heb drie blogs op een rijtje waardoor ik me geïnspireerd voelde. Het is het topje van een ijsberg aan mega-interessante verhalen. Dus meer info volgt als je

In blog nummer 1:
Eric van Hal, van Mediaweb zette in zijn laatste blog 22 trends op een rijtje. Korte recap: De digitalisering is in een stroomversnelling terecht gekomen en marketingtechnieken schuiven op naar meer en meer persoonlijk. En op de plaatsen waar de mensen zich in privé tijd bevinden.

Blog nummer 2:

In een blog op Adformatie wordt ons op het hart gedrukt dat elke marketeer zich moet afvragen hoe de wereld van de klant veranderd is door deze crisis. Is het achterliggende klantprobleem veranderd? En niet blind varen op de marketing koers van pre-corona.

Blog nummer 3:

Pieter Voogt schrijft op Marketingfacts dat wij, als marketeers, na de coronacrisis flink aan de bak moeten om de achterstand die de crisis ongetwijfeld heeft veroorzaakt, zoveel mogelijk goed te maken. De kans is aanwezig dat daarvoor ook nog eens minder budget beschikbaar is, omdat in geval van een negatieve cashflow het marketingbudget nu eenmaal een 'makkelijk slachtoffer' is. Dat betekent dus dat we als marketeers nóg creatiever moeten zijn. Een mooie gelegenheid om onszelf en onze meerwaarde te bewijzen!

Kortom:

Genoeg leesstof te vinden. Mijn persoonlijke take away is ‘ denk vooruit ’. Ook deze crisis gaat voorbij. En snap je dan je klanten nog? Blijf dus flink communiceren, luister intensief en stuur bij waar je kan.

Op naar 2021!

ZZP-ers en lifters, welk vertrouwen delen zij?

Wed, 23 Oct 2019 18:35:41 GMT

Waarop vertrouw ik als zelfstandig ondernemer?

Het eerste jaar als zelfstandige zit er op, in september at ik met vrouw en kinderen een taartje op mijn leven als ZZP-er. Een turbulent jaar, een leerzaam jaar, stapels nieuwe contacten, inzichten en plezier.

Maar ook een uitdagend jaar. Want je weet nooit precies wat de (nabije) toekomst brengt. “Niks voor mij, die onzekerheid”, zeggen veel van mijn vrienden. En dan denk ik, waarop vertrouw ik eigenlijk? Met welke overtuiging neem ik het risico om sterk te durven variëren met mijn inkomsten?

Op die momenten denk ik terug aan de vakanties toen ik, als student, door Europa liftte. Met een rugzak, lichtgewicht tentje, slaapzak, gaspitje en liftbord stond ik geregeld langs de weg. Naar Engeland, Frankrijk, Spanje of naar welke andere plek dan ook. Hoe vaak heb ik gedacht: “ik sta hier niet goed, ik kom nooit weg” of, “deze lift brengt me niet waar ik heen had willen gaan”, “Help!!”

Maar, ik kwam altijd weer weg, ik kwam altijd aan op mijn bestemming en ook weer veilig thuis. OK, de route was vaak een beetje anders, de tijdsinschatting klopte vaak niet en er waren andere onverwachte situaties. De enige constante was dat het altijd lukt. Het was een wetmatigheid, geen geluk.

"De enige constante was dat het altijd lukt. Het was een wetmatigheid, geen geluk."

En zo leef ik ook mijn ZZP-leven. De bestemming is min of meer bekend; ik wil mensen en organisaties verder helpen middels betere en eerlijke (marketing)communicatie. Maar hoe ik daar kom, en wanneer… geen idee. En dan vertrouw ik dus op mijn geloof in de wetmatigheid waarmee ik ook altijd liftte: het komt altijd weer goed. Ik lift, zogezegd, mijn weg door mijn professionele leven. Met vol vertrouwen, verwachting en plezier.

"Ik wil mensen en organisaties verder helpen middels betere en eerlijke (marketing)communicatie"

Mijn gedachten aan deze vergelijking en de zekerheid die ik eruit put, veranderen op slag mijn zorgen over mijn volgende opdracht in een verwachtingsvolle nieuwsgierigheid. Hier sta ik, rechtop, glimlach op mijn gezicht, met mijn rugzak vol kennis en ervaring en op mijn liftbordje staat ‘betere marketingcommunicatie’.

Dus: Wie pikt mij op en waar gaan we heen?

De 3 P's die elke freelancer moet kennen

Wed, 31 Oct 2018 19:33:16 GMT

Als je interimmer bent, of op projectbasis werkt, ben je altijd op zoek en ontvankelijk voor je volgende klus. Althans, dat zou verstandig zijn. Toen ik daarover sprak met mijn goede vriend en mede-freelancer Eric Beugelsdijk , gaf hij mij een advies dat ik graag deel. Het is namelijk een universeel en tijdloos advies. Hij zei:

"Als je overweegt welke opdracht je gaat aannemen, zorg dan dat de opdracht minimaal 2 van de 3 P's bevat."

2 van de 3 P's? Ik keek heel begrijpend maar vroeg voor de zekerheid om uitleg. Hij vertelde dat de P's staan voor:

Plezier
Poen
Portfolio

Elke combinatie is natuurlijk mogelijk. Ga maar na; als een opdracht heel leuk is, en het staat goed op jouw portfolio of CV, dan is het niet erg als het wat minder oplevert. En als je niet veel enthousiasme hebt voor een opdrachtgever, maar het betaald heel goed EN het staat goed op je CV, dan moet je dat ook zeker overwegen.

Eén van de drie P's is dus onvoldoende. Dan moet je de klus gewoon niet doen. Zelfs niet als je het werk hard nodig hebt voor je financiële balans? Nee eigenlijk niet. Beter zoek je dan wat harder naar een klus die minimaal 2 P's bevat. Of je doet het wel, maar voor een korte periode. Zelf ben ik ietwat ongeduldig van aard en ben dus geneigd om alles te accepteren als ik even niks heb, maar dan denk ik dus aan Eric's advies.

En soms wordt dat wachten beloond met een mooie opdracht met alledrie de P's! Daar gaan we voor.

Wat zijn jullie ideeën hierover? Ik hoor het graag.

Maak je wereld een beetje mooier met de vier inzichten van Don Miguel Ruiz

Tue, 25 Sep 2018 00:00:00 GMT

'The Four Agreements’, in het Nederlands ‘De vier inzichten’, is een fenomeen in de wereld van spirituele boeken. Wereldwijd zijn er meer dan 5 miljoen exemplaren van dit dunne boekje verkocht. Vijf jaar geleden kreeg ik het van mijn goede vriend Pim (van Vuuren) en ik deel graag met jou waarom dit boekje mijn leven steeds blijft veranderen.

Wat bedoelt de schrijver met 'agreements'?

In het eerste hoofdstuk zet Miguel Ruiz zijn theorie uiteen over hoe ons denken gevormd wordt. Volgens het boek worden kinderen vanaf hun geboorte bepaalde regels aangeleerd. Op subtiele wijze wordt aan kinderen vertelt hoe ze moeten leven door hun ouders, school en de maatschappij. Wanneer ben je een ‘good boy’ of ‘good girl’ en wanneer ben je een ‘bad boy’ of ‘bad girl’?

De regels waar we het mee eens zijn worden ‘Agreements’. Eerst hebben we onze ouders nodig die deze regels keer op keer voor ons herhalen. Maar na een tijdje zitten ze in ons hoofd en kunnen we onszelf onthouden aan de regels op het moment dat we op het punt staan die te breken. Ruiz schetst een beeld van een innerlijke Judge: deze beoordeelt iedere handeling die we verrichten. Daarnaast is er de innerlijke Victim: deze gelooft alles wat de Judge zegt en zwelgt in zelfmedelijden. Deze twee gezellige figuren houden elkaar in stand.

Agreements zou je kunnen vergelijken met een ideaalbeeld. Volgens Ruiz streven we allemaal naar een ideaalbeeld van onszelf, gevormd in onze jeugd. Dit is hoe je volgens je Agreements zou moeten zijn. In de werkelijkheid blijk je natuurlijk niet aan dit onrealistische ideaalbeeld te kunnen voldoen. Dit zorgt er volgens Ruiz voor dat er zo veel mensen zijn die zichzelf niet accepteren zoals ze daadwerkelijk zijn, wat leidt tot een heleboel ellende. “Living in the dream of hell,” zoals hij het verwoordt.

* To be alive is the biggest fear humans have.
* Death is not the biggest fear we have: our biggest fear is taking the risk to be alive- the risk to be alive and express what we really are.
* Just being ourselves is the biggest fear of humans.
* We have learned to live our lives trying to satisfy other peoples demands.
* We have learned to live by other peoples points of view because of the fear of not being accepted or not being good enough for someone else.

De oplossing, volgens The Four Agreements

De oplossing is om te raden te gaan bij jezelf en je bewust te worden van alle Agreements die je met jezelf hebt gemaakt. Ga eens na bij jezelf: wat heb jij voor ‘regeltjes’? “Ik mag niet lui zijn”? “Ik moet elk jaar 2 keer op vakantie”? “Iedereen moeten mij aardig vinden”? “Mensen mogen geen zwakte tonen?”

Waarschijnlijk zeg je deze subtiele regeltjes zo vaak tegen jezelf dat je er niet meer bewust van bent. Toch kan je dat veel inzicht opleveren. Sta er eens bij stil wat jij op een dag allemaal tegen jezelf zegt en stel jezelf de vraag: Vind ik dit echt? Klopt dit wel? Levert deze gedachte mij iets op? Of maakt hij me alleen maar gestrest en uitgeput?

Volgens Ruiz zou ieder mens ontelbaar veel grote en kleine Agreements hebben die vaak ook nog in tegenstrijd zijn met elkaar. Tijd voor het volgende deel: vier positieve, nieuwe Agreements!

Agreement 1: Wees onberispelijk met je woord

Ruiz stelt dat er veel macht zit in woorden. Woorden kunnen mensen emotioneren. Woorden kunnen liefde veroorzaken. Woorden kunnen mensen ertoe zetten anderen te vermoorden. Zoals Ruiz het zegt:

“Your word is pure magic. And misuse of the word is black magic.”

Concreet gezien betekent onberispelijk zijn met je woord dat je alleen de waarheid spreekt en niet kwaadspreekt over anderen achter hun rug om. Ruiz moedigt je aan om je woorden te gebruiken om liefde te verspreiden. Geef jezelf en anderen complimenten en zeg alleen dingen als je ze echt meent.

Agreement 2: Trek je niets persoonlijk aan

Deze tweede Agreement bouwt voort op de eerder genoemde theorie. Ieder mens leeft in zijn eigen droom. Ieder mens heeft zijn eigen Agreements en die zijn weer anders dan jouw Agreements. Om die reden heeft alles wat de ander zegt en doet alles te maken met haar Agreemenst, haar manier van naar de wereld kijken, en heeft het niks maar dan ook niks te maken met jou.

“Nothing other people do is because of you. It is because of themselves.”

Ruiz drukt je op het hart om je niets persoonlijk aan te trekken wat anderen doen of zeggen. Niet als ze je beledigen maar ook niet als ze je complimentjes geven. Deze beledigingen en lof hebben namelijk niks met jou te maken, maar met hen.

Ruiz noemt het zelfs de meest extreme vorm van egoïsme wanneer je je dingen persoonlijk aantrekt. Als je je iets persoonlijk aantrekt zou dit er namelijk op duiden dat je er van uitgaat dat alles over jou gaat. Het is menselijk om te denken dat jij voor alles verantwoordelijk bent. Maar dat is een hele vermoeiende last. En gewoon simpelweg niet waar.

Wanneer het je lukt om immuun te worden voor wat anderen over je denken, zal je volgens Ruiz een stuk minder last hebben van emotioneel lijden, jaloezie en boosheid. Je zal je bevrijd voelen.

Agreement 3: Maak geen assumpties (doe geen aannames)

In dit hoofdstuk beschrijft Ruiz dat wij mensen al snel geneigd zijn om aannames te maken. Anderen gedragen zich op een bepaalde manier. Wij maken daar assumpties over (en nemen het vaak persoonlijk), wat leidt tot een heleboel misverstanden, conflict en ellende.

Vooral in de relaties met mensen die dichtbij ons staan zijn we veel geneigd om aannames te doen. Lara noemt het voorbeeld: “Mijn partner kent me zo goed. Hij weet vast wel wat mij nu dwars zit,” denken we vaak en vervolgens spreken we ons niet uit vanwege die aanname. Wanneer onze partner toch geen gedachtelezer blijkt te zijn, voelen we ons gekwetst. Stel jezelf de vraag zoals Byron Katie dat altijd doet: "Is it true? Really true? How can you tell?"

Ruiz moedigt je aan om geen aannames te doen. Wanneer iets onduidelijk voor je is, stel dan vragen. Als je iets wil van een ander, vraag daar dan om. Het streven is om helder en duidelijk te communiceren. Op die manier ben je automatisch onberispelijk met je woorden en ontstaat er minder verwarring en conflict.

Agreement 4: Doe altijd je best

Het vierde Agreement luidt om altijd zo goed mogelijk je best te doen. Niet meer en niet minder. Ruiz plaatst daarbij wel de voetnoot dat je best doen niet iedere dag hetzelfde hoeft te betekenen. Op een complete rotdag is ‘je best’ misschien wel gewoon de dag doorkomen. Maar als je ’s ochtends uitgerust en gemotiveerd wakker wordt, ligt dat niveau van jouw best een stuk hoger. Houd daarom altijd rekening met hoe je je voelt.

Ruiz stelt dat als je meer dan je best doet en dus eigenlijk te hard werkt, dit leidt tot vermoeidheid. Als je dit op de lange termijn blijft doen zul je er juist langer over doen om je doel te behalen. Doe je minder dan je best, dan leidt dit tot gevoelens van frustratie, schuldgevoel, spijt en zelfkritiek.

Wanneer je gewoon je best doet, niet meer en niet minder, heb je nooit een reden om je slecht te voelen over jezelf. Ruiz raadt je aan om iedere taak die je doet in het leven met volledige overgave te doen. Ook iets simpels zoals de afwas doen kan in een ritueel worden veranderd.

Volgens Ruiz moet je proberen om je best te doen, puur omdat je dat graag doet. Niet voor een beloning. Wanneer je een handeling alleen doet voor een beloning, zal je de handeling zelf op een gegeven moment gaan haten.

* You were born with the right to be happy.
* You were born with the right to love, to enjoy and share your love.
* You are alive, so take your life and enjoy it.
* You can only be you when you do your best.
* When you don’t do your best, you are denying yourself the right to be you.

En nu? Wat als je bij de eerste agreement al hopeloos faalt?

Dat geeft niet. Dat vind ik juist zo stimulerend. De poging om het "goed" te doen is al zoveel waard. En sinds ik me meer bewust ben van deze agreements, is de wereld om mij heen mooier en beter geworden. Echt!

Oh ja, en het is schokkend om te merken wat een verschil het kan maken als je je realiseert dat jij niet 'bent' wat een ander zegt, ziet of doet. Maar dat dat slechts zijn of haar kijk op de wereld, en dus op jou is. Ik bedenk me altijd, als ik iemand negatief hoor praten over een ander, dat die ander een vader, een moeder, vriend of vriendin heeft die daar heel anders over denkt. Dus wat is dan de 'waarheid'? Juist. Die is subjectief, dus niks waard. Zo wordt de tweede agreement heel helder voor mij: Vat niets persoonlijk op.

Het Haagsche Heeren Diner

Samen met mijn goede vrienden Pim, Eric en Marlinde, hebben we het hier regelmatig over tijdens ons maandelijkse dineetje. Inmiddels eigenlijk tweemaandelijks.. maar even waardevol. En soms moeten we ook onderling toegeven dat het ook wel eens lekker is om niet 'impecable' of onberispelijk met onze woorden te zijn. Maar dan alleen onderling :-)

Ben je gestimuleerd om ook dit boek eens te lezen? Of juist niet? Ik hoor het graag.

Met een klein budget toch een gedegen onlinestrategie

Mon, 24 Sep 2018 00:00:00 GMT

Onlangs ging ik op bezoek bij en bedrijf dat net een jaar geleden begonnen is en net is afgesplitst van het oorspronkelijke moederbedrijf. Toffe lui, fantastisch (technisch) product, heel veel ideeën, een flink aantal enthousiaste klanten en veel energie. Maar met heel weinig marketingbudget.

Mijn bezoek had een vriendschappelijke basis, maar men was natuurlijk ook benieuwd naar wat ik, toentertijd als strateeg bij Admix , eventueel zou kunnen bieden. Mijn bureaupresentatie werd aandachtig, doch argwanend bekeken en de snelle conclusie was dat ‘we voorlopig niet dat soort merktrajecten zullen betalen, of twintigduizend euro voor een website gaan neertellen’. Niet dat ik al over begrotingen was begonnen, maar het kon maar duidelijk zijn.

Fair enough, dat voelde ik ook al snel aan. Admix , als full service bureau, kan dit bedrijf niet ontzorgen zoals we dat gewend zijn te doen. Maar het is mijn eer te na om het daarbij te laten. Dus stelde ik mezelf de opdracht om eens mijn visie op een ‘light’ online aanpak te formuleren. Of beter; hoe kan dit bedrijf met een (te) klein budget toch succesvol online zijn.

Nou is die vraag natuurlijk heel valide. Niemand betaalt tenslotte graag teveel. Dat wisten wij bij Admix ook, en hoewel we zijn trots op onze Rotterdamse nuchterheid, onze specialisten hebben nou eenmaal een uurtarief. En: we nemen geen genoegen met een zeven. We doen het dus goed, of helemaal niet. Onze klanten voelen zich daar goed bij. Maar niet deze jongens! Terug naar de essentie dus. Wat is voorwaardelijk voor online succes, en hoe bouw je daarop voort? Hoe kom je met weinig middelen toch tot een goed verhaal? Hier is waar ik mee kwam:

Stap 1: Je merk

Begin met een sessie met alle belanghebbenden (in dit geval drie personen). Haal in deze sessie het volgende naar boven: Is je bedrijfsnaam (of merknaam) congruent met je product? Is er wellicht een tagline nodig om dat helder te maken? Sluiten je kleur- en taalgebruik aan bij je merkgevoel? Zijn de kernovertuigingen en het onderscheidende element direct zichtbaar en voelbaar?

Schrijf de bevindingen en conclusies neer op een manier opdat alle betrokkenen hier hun krabbel onder durven zetten. Als een soort blauwdruk voor verdere keuzes.

Stap 2: Het communicatievehikel: de website

Wat is een goede site? Deze, niet te beantwoorden vraag, pareer ik weleens met: wat is een goede auto? Precies; het is maar net wat je ervan verwacht. Wordt de site een soort visitekaartje, of moet het een converterende leadmachine zijn? Eén ding is zeker: je krijgt maar één kans om een goede indruk te maken. Dus beter zorg je voor een nette, snelle en intuïtieve site, die onomwonden duidelijk maakt welke oplossing je biedt voor welk probleem.

OK, dan toch een antwoord op de bovenstaande vraag: een goede B2B site leidt tot persoonlijk contact. BAM. En als je je inleeft in de probleemvraag van je (diverse) doelgroepen, dan vormt dat het ‘vraag en antwoordspel’ dat als eerste beantwoord moet worden op je site.

En als het budget krap is adviseer ik een Wordpress site. In onze samenwerkingskring ken ik een flink aantal webbouwers, te categoriseren naar prijs en kwaliteit. En in het verlengde van de site, moet meteen een solide basis voor SEO worden gelegd.

In deze eerste 2 stappen zou ik het zeer aanbevelen om daar iemand voor in te huren. ‘Take the pain’, maar dan heb je wel een solide basis waar je lang plezier van kunt hebben. En iemand van buiten kan vaak gemakkelijker de vinger op de gevoelige plekken leggen.

Stap 3: Het bindmiddel: Content

De website bestaat uit min of meer statische content (wie zijn we, wat doen we, contactgegevens enz), maar ook uit (blog)artikelen en steeds verse content. Hier komen we op een moeilijk punt: niemand heeft de tijd, nog de expertise om goeie en mooie content te maken. Iedereen is druk met de kernactiviteiten van het bedrijf. En uitbesteden kost geld. Patstelling? Misschien. Maar ik geef niet snel op. Mijn advies zou zijn om klein te beginnen en toch tijd vrij te maken om in ieder geval 6 artikelen te maken. Desnoods in de avonduren. Het is echt nodig. Een site zonder verse content zakt hard weg in de zoekmachines.

Ook hiervoor ga je met de betrokkenen zitten. Men pakt een vel papier en schrijft de onderwerpen op, en ook de insteek. Alle artikelen moeten een probleem beschrijven waar de mogelijke klanten mee rondlopen. Het hoeven (nog) geen wetenschappelijk onderbouwde dissertaties te zijn, als de prospect zich maar herkent en voelt dat de schrijvers antwoorden hebben op de geschetste vragen.

Tip: De complexiteit van het product zou mooi uitgelegd kunnen worden in een animatievideo. Ai, dat kost geld. Maar je kunt dat videootje overal goed gebruiken. Op je site, in je mailtjes en op je socials.

Stap 4: Activeer hèt B2B social kanaal: LinkedIn

Mijn stellige advies: gebruik LinkedIn. Eerst optimaliseer je je bedrijfspagina. Daar zijn (online) allerlei tips voor te vinden, zoals bij Corinne Keijzer . Tegelijkertijd maak je voor je eigen, persoonlijke account een volledig en net profiel. Ook daarvoor zijn er tips genoeg. Deel vervolgens de artikelen gefaseerd en volg steeds de reacties. Wissel dat af met gedeelde (shared) content die betrekking heeft op jouw product of dienst. En niet vergeten: stuur iedereen die je persoonlijk spreekt een connectieverzoek. Bouw aan je netwerk.

Stap 5: Activeer je ambassadeurs

Het bedrijf heeft al een aantal zeer tevreden klanten. Maak hun duidelijk dat jullie hen zeer waarderen, en dat hun hulp jullie echt verder kan helpen. Wat ook weer goed voor hun is, want hoe beter het met jullie gaat, hoe sneller de productinnovaties gaan. Hoe kunnen ze helpen? Door jullie posts te liken of te delen. Maar nog mooier is het als ze jullie posts delen in hun LinkedIngroepen. Daar zitten waarschijnlijk veel van hun gelijken. Kans dat de traffic daar mooie leads oplevert is aanzienlijk hoger. Je beloont je ambassadeurs met aandacht en door ze in de loep te houden als er een lead via hun binnenkomt. De gunfactor, daar gaat het om. Mensen vinden het nou eenmaal fijn om te kunnen helpen.

Stap 6: adverteer met keywords: SEA

Het bedrijf waar ik dit voor schrijf is een echte nichespeler. Met mooie, passende oplossingen voor serieuze online issues. Daarom zal het zeker renderen om Adwords in te zetten op specifieke zoekcombinaties. En Adwords kan je met een Google dashboard heel goed zelf in de gaten houden. Evenals Google Analytics. Bovendien is er op het internet heel veel te vinden over het optimaliseren van je campagnes. Ik snap het; dit kost tijd en wie moet dat doen? Dat lijkt me een taak voor de commerciële man, maar dat kan ik niet beantwoorden. Dat de monitoring van groot belang is, lijkt me duidelijk.

Tenslotte: alles gaat om menselijk contact

In B2B is de gunfactor doorslaggevend. Online oriëntatie is natuurlijk belangrijk, maar de route naar persoonlijk contact moet zo kort mogelijk zijn. Eenmaal aan tafel blijkt het niet meer zo moeilijk te zijn om prospects te veranderen in gelukkige klanten, aldus de heren van het bedrijf waar ik was.

Bovenstaande geeft duidelijk weer dat er veel moet gebeuren, maar ook dat er veel gedaan kan worden door de drie mannen van het bedrijf. Zo poetsen we de interne kosten voor het gemak weg, alsof de uren nooit gemaakt zijn.

Toch weloverwogen investeren

Mijn conclusie is dat er toch echt op een aantal posten geïnvesteerd moet worden:

begeleiding bij de eerste 2 stappen (door een externe professional)
design van de website
bouw van de site (in WordPress)
SEO proof maken van de site en de content
ontwikkeling van een explanation video (dit is specifiek voor dit voorbeeldbedrijf)

In deze blog zal ik geen bedragen noemen voor de bovenstaande posten, noch de webpartners die ik daarvoor op mijn vizier heb. Dat zal ik persoonlijk toelichten bij de drie heren van het betreffende bedrijf. Aan hun de keuze of ze het met mij eens zijn of niet.

Mijn gevoel zegt dat de bovenstaande route niet specifiek is voor het bedrijf waar ik was, maar dat er heel veel (B2B) bedrijven bestaan die hiermee geholpen zouden zijn. Ik zou het heel leuk vinden als jullie, de lezers, mij feedback geven op dit gevoel.

Alvast bedankt voor jullie reacties.

Marketing Automation: Begin met goede content

Sun, 09 Sep 2018 00:00:00 GMT

Marketing automation wordt door veel B2B marketeers omarmd als het gouden ei voor het verkrijgen van meer leads. De diverse software pakketten bieden allemaal veel gebruiksgemak en functionaliteiten. Althans, zo wordt dat ons voorgeschoteld. Maar wat je je moet realiseren , is dat het ook maar een tool is. Een middel dat je helpt om je doel te bereiken. De randvoorwaarden om het goed in te zetten worden vaak over het hoofd gezien waardoor veel marketeers na een eerste kennismakingsperiode vaak enigszins teleurgesteld kunnen zijn. Want het leek allemaal zo makkelijk en mooi: lead nurturing, Account Based Marketing, dynamic content en leadscoring. Allemaal mechanismes die de prospects als warme broodjes moeten afleveren in de inbox van de sales-afdeling.

Contentcreatie

Maar wat we vaak vergeten is dat het allemaal begint met de creatie van content op landing pages, in e-mails, blogs en allerlei andere vormen van content. Zonder content geen marketing automation. En juist content is de bottleneck bij veel organisaties, zo is mijn ervaring maar ook die volgens eMarketer:

De creatie van content is dus voor veel organisaties moeilijk. En dan hebben we het vaak alleen nog maar over de geschreven content, zoals nieuwsberichten of productnieuws. Dat is ook wel logisch. Contentcreatie is namelijk best complex. Kijk maar eens naar het onderstaande schema.

Groot beginnen, of juist klein?

Je kunt als organisatie, na het maken van de strategische keuze om met marketing automation aan de slag te gaan, direct beginnen met het creëren van zoveel mogelijk content. Blogs, video's, whitepapers; noem het maar op. Is dat de juiste aanpak? Ik denk van niet. Het is veel zinvoller om eerst een goed plan te maken. De persona's te onderzoeken, je ultieme doelen te bepalen en de thema's die spelen binnen jouw vakgebied. Bij Admix doen we dat met een Contentworkshop . Het resultaat is dan een uitgewerkte poster (of roll-up banner), die de content steeds de ruggengraat biedt, die het nodig heeft om impact te maken.

Op de poster staat ook wie verantwoordelijk is voor wat. Het creëren van content is namelijk een tijdrovend karwei, waar naast schrijfkwaliteiten, ook de organisatorische uitdagingen groot zijn. Denk maar aan het vinden van de juiste personen voor de interviews, het plannen van video- en fotoshoots en het voorzitten van redactieoverleggen.

Begin dus klein, met beheersbare content. Liever weinig en goed, dan veel en slap.

Mobiliseer de juiste mensen binnen je organisatie

Om je content divers en fris te houden, is het verstandig om verschillende mensen binnen je organisatie te betrekken bij de contentcreatie. De lezer vindt het leuk om iets te lezen van de directeur, maar ook van de monteur in de werkplaats, of de dames van recruitment.

Daarbij komt dat er vaak heel veel verborgen kennis is binnen je organisatie. En dat is nou juist wat waardevol is voor de lezer.

Een andere reden waarom je mensen zou moeten mobiliseren, is om alvast een klein ambassadeursplatform te ontwikkelen. Als alle betrokken de content delen op hun netwerken, is de verspreiding van jouw content-olievlek goed gestart. Het vergroot je bereik, maar ook de interne betrokkenheid, trots en waardering.

En dan: publiceer, meet, volg op en verbeter

Maak je al gebruik van een Marketing Automation systeem, volg dan het bovenstaand advies. Moet je nog beginnen, orienteer je dan eerst grondig op alle pakketten, aanbieders en vraag hulp! Daarover blog ik een andere keer meer.

Wil je meer weten over Contentproductie, Marketing Automation en bijbehorende toepassingen? Ik spreek je graag en help je graag verder.

Bel me op 06-42655875

Dick blogt

Geweldloze Communicatie op de werkvloer: waarom het zo lastig is

Geweldloze Communicatie heeft een imagoprobleem. Voor veel mensen klinkt het soft . Omslachtig. Iets voor trainingen waar iedereen braaf knikt en daarna gewoon weer doorgaat zoals altijd. En eerlijk? Ik snap het!

Geweldloze Communicatie in het dagelijks leven: ideaal maar ook lastig

Waarom Geweldloze Communicatie op de werkvloer extra schuurt

Waarom praten over gevoelens en behoeften zo ongeloofwaardig kan klinken

Geweldloze Communicatie in gewone-mensentaal

Werkt Geweldloze Communicatie zonder hiërarchie?

Hoe leer je Geweldloze Communicatie toepassen zonder dat het geforceerd voelt?

﻿ Waarom Geweldloze Communicatie uiteindelijk de moeite waard is

Maak van je goede voornemen een goede waarneming

Waarom goede voornemens zo vaak stranden

Stop met jezelf verbeteren

Maak van je goede voornemen een goede waarneming

Wat waarnemen je oplevert

Kleine verschuivingen, groot effect

En als je tóch weer ja zegt?

Tot slot

Doe Roos in je koffer als je op vakantie gaat.

Een beetje relationele intelligentie in je koffer.

De Roos van Leary in je strandtas

Giraffetaal op het terras

Vakantie = vergrootglas

Mini-tool voor onderweg: de drie R’s

Giraffetaal voor beginners (aan het zwembad)

Vakantiemantra: “Ik kies verbinding”

Maak korte metten met micro-agressie

Waarom je van Jakhals-taal naar verbindende communicatie moet switchen.

Wat is Jakhals-taal?

Van Jakhals-taal naar Giraffe-taal

Tips voor het ombuigen van micro-agressie naar verbindende communicatie

Waarom verbindende communicatie werkt

De zomer van verbinding

Waarom het belangrijk is om echt even af te schakelen.

Een persoonlijke ervaring

Waarom afkoppelen zo belangrijk Is

Tips om deze zomer echt op te laden

Geniet van Jouw Zomer

De kracht van Giraffe taal

Over hoe we beter kunnen luisteren en communiceren als we Giraffe-oren opzetten. Marshall Rosenberg deelt zijn waardevolle inzichten.

De TED-methode: Tips voor een geweldige presentatie

Wat maakt je een goede spreker? Chris Anderson deelt zijn ervaringen. Leestijd: 15 minuten.

Het boek en deze review is als volgt opgebouwd

1. De basis

2. Talktools

Connect

Leg uit

Overtuig

Openbaar

3. Voorbereidingsproces

Visuele middelen

Het script

Repeteren

Een sterk begin en eind

4. Op het podium

Tenslotte

Het Imposter Syndroom: Wanneer val ik door de mand?

Ken je dat stemmetje in je hoofd dat fluistert: "Wanneer ontdekken ze dat ik eigenlijk helemaal niets kan?"

Het Imposter Syndroom, een constante twijfel aan je eigen bekwaamheid, is geen onbekende. Laten we in dit blog samen deze uitdaging bekijken en werken aan een zelfverzekerde toekomst. Lees je mee?.

Ontdekking van het Imposter Syndroom

De oorsprong van ondermijnende gedachten

Een kijkje in het bedriegershoofd

Wat kun je eraan doen?

Als uitsmijter geef ik 5 tips voor het overwinnen van het Imposter Syndroom:

7 tips om jouw assertiviteit te vergroten

Assertiviteit, een sleutelbegrip in de sociale psychologie, draait om de manier waarop je in sociale situaties met anderen omgaat.

﻿

Hoe ziet assertief gedrag eruit?

Assertiviteit als communicatievorm

1. Passief

2. Agressief

3. Passief-agressief

4. Assertief

Hoe ontwikkel je assertief gedrag?

Tip 1 : Ga uit van je eigen kracht en waarde

Tip 2 : Vraag om wat je wilt

Tip 3 : Spreek in de ik-vorm

Tip 4 : Wat anderen van je denken, gaat jou niets aan

Tip 5 : Wees duidelijk en geloof wat je zegt

Tip 6 : Vat het niet persoonlijk op

Geweldloze Communicatie heeft een imagoprobleem.
Voor veel mensen klinkt het soft . Omslachtig. Iets voor trainingen waar iedereen braaf knikt en daarna gewoon weer doorgaat zoals altijd. En eerlijk? Ik snap het!

Waarom Geweldloze Communicatie uiteindelijk de moeite waard is